Czy to już gwiazda

Autorem wiersza jest Maria Konopnicka

Czy to już gwiazda zaranna dnieje
 Na tym toskańskim niebie,
Czy też mi w duszy wschodzą nadzieje,
 Nadzieje, wzięte z ciebie?

Stoję i słucham, a wierzba cicha
 Serce mi w snach kołysze,
I niby cieszy i niby wzdycha,
 Zaczarowana w ciszę...

— Jeszcze my będziemy razem chadzali,
 Pieśniarze duchem prości,
Od tych miesięcznych tumanów biali,
 A czarni od żałości...

Jeszcze my pójdziemy tą drogą kmiecą
 Pomiędzy siół opłotki,
Czyści, że przez nas gwiazdy aż świecą,
 A drżący, jak polotki...

Jeszcze my będziemy rzucali ziarno,
 Gorczyczne ziarno cudu,

Co drzewem wzrośnie nad ziemię czarną,
 Nad ziemię łez i trudu...

I będą na niem miały spocznienie
 Wędrowne rzesze ptasze,
I dusze w znoju znajdą tam cienie,
 I pieśni znajdą nasze...

I tak zajdziemy, pielgrzymy boże,
 Na drogę gdzieś rozjemną,
Ty się obrócisz na jasne zorze,
 A ja na nockę ciemną!

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM