Książętom Adamom, ojcu i synowi, Czartoryskim i wnukowi Wirtemberskiemu

Autorem wiersza jest Franciszek Dionizy Kniaźnin

Kiedy Ojczyzna kochana
Traci swe syny, ród prawy,
Nie widzą swego dziś pana
Smutne i ciche Puławy.

Matka, niedawno szczęśliwa,
Wpośród łez teraz i szczęków,
Jeszcze się ku nam odzywa
Do pozostałych tu wdzięków:

„Niech ojca imię i cnoty
Przez syna spłyną na wnuka,
Umilą szczęściem wiek złoty:
Rozum, przyjemność, nauka.

Przeżyjem burze i gromy,
Kłótnie w otchłani osiędą,
Zakwitną role i domy,
Ludzie dla ludzi żyć będą."


Czytaj dalej: Dwie lipy