Psalm 6 / Pokutny

Autorem wiersza jest Franciszek Karpiński

Panie, nie w twardej Twej sprawiedliwości,
Karz mię i strofuj z moich nieprawości,

Ale się raczej zlituj nad strapionym
I ulżyj bólu kościom udręczonym.

W moim zmartwieniu chodzę ledwie żywy,
Kiedyż mię zleczysz, Ojcze litościwy?

Obróć się, wyrwij duszę mą z ciężkości,
Nie dla mych zasług, lecz dla Twej litości.

Bo któż po śmierci? Kto Cię wspomni w grobie?
Ja w zborze żywych ogłoszę o Tobie.

Jużem wzdychając zmordował się, Boże;
Przez noc napawam łzami moje łoże.

Płaczem codziennym oczom moim szkodzę
I zstarzałem się w ustawicznej trwodze.

Nie stójcie przy mnie, co mi źle życzycie;
Wy się w zamysłach waszych pomylicie:

Bo jakem płakał, Pań mój to obaczył,
l z łaski swojej wysłuchać mię raczył.

Niech się zawstydzą moi nieżyczliwi,
Niech się poznają, jak byli fałszywi.


Czytaj dalej: Pieśń wieczorna