W pamięci

Autorem wiersza jest Mieczysław Jastrun

W pamięci postać twą zabalsamować,
Abyś zamknięta w jej czystym bursztynie
Mogła swą piękność młodzieńczą zachować,
W pamięci postać twą zabalsamować,
Pomimo śmierci, która jak krew płynie
Z niejednej rany, w niejednej godzinie.

Blask nocy letniej bił od twoich źrenic,
Róża rzucając się w płomień kąsała,
W kamień wrastały łodygi zieleni,
Blask nocy letniej bił od twoich źrenic —
Jak umiesz dzisiaj we mnie trwać bez ciała?
Ty, coś w pamięci mej siebie przetrwała.

Łzy moje słone w kamień się zmieniły,
Twój pierścień uwięziony w bryle soli,
Ja go odkopię dzisiaj z twardej bryły,
Łzy moje słone w kamień się zmieniły,
Wspomnienie szczęścia już więcej nie boli
I radość łzom już płynąć nie pozwoli.

W pamięci mojej zabalsamowana,
W pamięci mogę cię objąć ramieniem,
Róża wyrasta tam, gdzie była rana,
W pamięci mojej zabalsamowana,
Dzieweczką jesteś, różą i kamieniem,
Dzielisz się ze mną solą i pierścieniem.

#Wiersze o miłości

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM