Zwiastowanie

Autorem wiersza jest Bruno Jasieński

1.
pytały się raz ciszy
rogówki z twarzą modrą:
"dlaczego czarny dyszel
"włazi nam wciąż między biodra?

"dlaczego, choćżeśmy ładne
"i miłość dajemy tanio,
"nie przyjdzie nigdy do żadnej
"prawdziwy biały anioł?

"dzień zdycha na zachodzie
"i z nosa sączy farbę.
"ach, ciężko jest chodzić co dzień
"z nieba olbrzymim garbem!

2.
a kiedy usną grzecznie
w objęciach czyichś dłoni,
śni im się, że z drogi mlecznej
archanioł schodzi do nich.

tuli ich ciała kruche
w mosiężnych ramion żarnach
i długo bezpłodne brzuchy
zapładnia złotym ziarnem

jest wielka cisza w niebie
i słyszą w tej ciszy śpiew czyjś,
i kulą nogi do siebie
niezgrabnym ruchem dziewczyn.

a gdy wracają blade
za mgły błękitnym zamszem,
cienie do stóp im się kładą
i dzwony dzwonią na mszę.

jest cisza spełnionych legend
w godzinie świtu rannej.

2.
przez miasto długim szeregiem
wracają najświętsze panny.


Czytaj dalej: Wiosna