Nuda

Autorem wiersza jest Jan Brzechwa

Jeszcze schematyzm nie został wygnany,
Jeszcze sekciarze nie rokują zmiany,
Jeszcze się żaden redaktor nie zdobył,
By mnie wypędzić z artykułów-kobył,
Do uczniowskiego wciskam się tornistra
I na naradę u pana ministra,
I do satyry, jeśli mi się uda:
Jestem szanowna, wszechubecna Nuda.

Ja w każdy temat zapuszczam swe macki,
Ja decyduję w pismach literackich,
Jestem natchnieniem każdego gaduły,
Krytykom każę pisać artykuły,
W Radio układam tygodniowy program,
Każdą myśl nową wyświechtam i ogram,
Scenariusz filmu przerobię i zmienię,
W sztukach współczesnych snuję się po scenie,
Tkwię w podręcznikach i wysuszam wiedzę,
A na zebraniach - ja w prezydium siedzę,
Przedłużam mowy, ile tylko da się,
Pełno mnie w książkach i codziennej prasie,
Przede mną rzadko znajdzie się obrona:
Jestem uparta i niezwyciężona.

Jeśli się uśmiech gdzieś na ustach zdarzy
Moi wyznawcy wnet go spędzą z twarzy,
Jeden drugiemu zaraz szeptem wyzna,
Że to dywersja i błąd, i zgnilizna,
A teoretyk smutny i ponury
Napisze o tym esej do "Kultury".

W życie młodzieży wtykam swe dwa grosze:
Można mnie spotkać w piosence po trosze,
W wierszu, w rozmowie, na każdej odprawie.
Nudząc udaję, że ich właśnie bawię:
Niejeden działacz chętnie mi uwierzy.
Nie tylko działacz. Wszyscy. Prócz młodzieży.

Na Zjeździe Partii - wyznaję to skromnie -
Mówiono także (niezbyt dobrze) o mnie
I chociaż odtąd niektórzy mną straszą,
Znam doskonale biurokrację naszą.
Ona, skostniawszy, do zmian nie jest skora.
Zanim ze starym nowe się upora,
Jeszcze niejedno w życiu się wydarzy,
Jeszcze niemało zostało nudziarzy!

Większość jest za mną. Ja zaś mam tę cechę,
Że mnie jedynie można zniszczyć śmiechem,
A biurokrata śmiechu nie wspomaga -
Nuda - to spokój. Nuda - to powaga,
Układność, bierność, poprawność i grzeczność,
Drobnomieszczańska ostrożna stateczność.
Nuda sekciarzy w ich rozwoju cofa,
Lecz śmiech - to dla nich jest wprost katastrofa;
Nuda nie myśli o nowych powiewach,
Śmiech demaskuje - Nuda tylko ziewa.
Śmiech nieraz gorzki pozostawia osad -
Nuda jest grzeczna i nie rusza z posad,
Jeszcze mi wytrwać i przetrwać się uda;
Ja jestem wasza, wasza własna Nuda!


Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM