Rozstrzygnięcie konkursu

Autorem utworu jest Jan Brzechwa

Konkurs na pieśń młodzieży socjalistycznej, rozpisany przez Centralny Zarząd Gitar Elektrycznych, został po dłuższych naradach rozstrzygmęty. Pierwszej i drugiej nagrody, zgodnie z okólnikiem Ministerstwa Drobnych Oszczędności, nie przyznano, natomiast jedyną trzecią nagrodę otrzymała pieśń do słów ob. Mickiewicza Adama pt. "Polały sig łzy".
Po przewietrzeniu sali i nastrojeniu fortepianu przewodniczący Sądu Konkursowego odczytał tekst nagrodzonej pieśni:

Polały się łzy me czyste, rzęsiste,
Na me dzieciństwo sielskie, anielskie,
Na moją młodość górną i durną,
Na mój wiek męski, wiek klęski
Polały się łzy me czyste, rzęsiste.
Obywatel Gryzio omówił treść utworu i podkreślił jego zalety artystyczne. Kończąc swoje przemówienie, mówca zwrócił jednak uwagę na konieczność zastąpienia wyrazu "anielskie" jakimś innym, gdyż wpnowadza an akcent mistyczny, obcy pojęciom racjonalistycznie wychowanej młodzieży. Zastanawiając się nad intencją poety, mówca słusznie zauważył, że druga linijka utworu miała wyrażać dolę dziecka chłopskiego w ustroju feudalnym, na co wskazuje wyraz "sielskie", pochodzący od słowa "sioło".
Ob. Merdas poparł wywody Ob. Gryzia i dodał od siebie, że przy złej dykcji wykonawców pieśni wyraz "anielskie" może być zrozumiany jako angielskie", co zostałoby od razu, rzecz prosta, wykorzystane przez wrogie elementy.
Podzielając zdanie obu mówców oraz na wniosek Ministerstwa Przemysłu Lekkiego, Sąd Konkursowy wprowadził drobną poprawkę, dzięki której druga linijka tekstu otrzymała brzmienie:
"Na me dzieciństwo polne, bezrolne"
Przedstawiciel Centralnego Domu Towarowego, podnosząc wysoki artyzm tekstu i ładunek uczuciowy zawarty w utworze, zwrócił uwagę na niestosowność słowa "durną", które w odniesieniu do pojęcia młodości może być źle zrozumiane przez organizacje młodzieżowe.
Ob. Nabakier z hufca harcerskiego nr 198 przyklasnął mówcy i zaproponował doraźne zastąpienie słów: "Na moją młodość górną i durną" słowami: "Na moją młodość chwacką, junacką". Propozycja spotkała się z ogólną aprobatą.
Przechodząc do trzeciej linijki utworu, większość zebranych uznała za wskazane usunięcie słów "wiek klęski". Koleżanka Lippa stwierdziła, że nie mieszczą się one w ramach pojęć o budownictwie socjalistycznym i chociaż wiek autora usprawiedliwia taką postawę, jednak dzisiaj jest ona nie do przyjęcia. Na poparcie swego twierdzenia kol. Lippa zacytowała broszurę prof. dra Knotta i dwa roczniki "Sztandaru Młodych". Spośród kilku propozycji, zgłoszonyeh przez Centralę Rybną i przedstawicieli klubu sportowego "Dryzg", wybrano tekst:
"Na mój dziarski wiek robociarski"
Na zakończenie dyskusji zabrał jeszcze głos redaktor Hejże, który zanalizował pieśń od strony jej przydatności społecznej i zatrzymał się głównie na pierwszym i końcowym wierszu utworu. Wywód swój zreasumował on ostatecznym stwierdzeniem, że w naszej ojczyźnie ludowej nie ma miejsca na łzy, że natomiast wszelkie trudności i niepowodzenia należy przezwyciężać ze zdrowym uśmiechem na ustach, jak to czynią autorzy przodujących dzieł naszej literatury współczesnej. Słuszna postawa red. Hejże znalazła uznanie wśród zebranych i słowa:
"Polały się łzy me czyste, rzęsiste"
zastąpiono zgodnie słowami:
"Popłynął śmiech mój zdrowy, ludowy"
Po wyczerpaniu listy mówców przewodniczący Sądu Konkursowego odczytał poprawiony tekst pieśni, który dzięki kolektywnemu wysiłkowi zebranych otrzymał brzmienie następujące:
Popłynął śmiech mój zdrowy, ludowy,
Na me dzieciństwo polne, bezrolne,
Na moją młodość chwacką, junacką,
Na mój dziarski wiek robociarski
Popłynął śmiech mój zdrowy, ludowy.

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM