Szumi w gaju brzezina

Autorem wiersza jest Adam Asnyk

Szumi w gaju brzezina,
Bo inaczej nie może,
Wiatr gałązki jej zgina,
Musi szumieć nieboże.

Wzdycha w gaju dziewczyna,
Mimo woli łzy cieką,
Bo miłego wspomina,
Co jest od iej daleko.

Gdy nadejdzie już zima,
Brzoza liści pozbędzie,
Wszystkie wichry wytrzyma
I już szumieć nie będzie.


Czytaj dalej: Jednego serca! tak mało! tak mało