Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Aleksandra Anna

"Siostro"

Rekomendowane odpowiedzi

  • Autor
  • pamiętasz - zaklinałyśmy topole
    a one kobietami się stawały
    o bezkresnych biodrach
    i chmurnych obliczach

    spływały miodem i żywicą
    pełnymi rozpusty
    barbarzyństwa

    nasze topole – ulicznice
    tętniące poświatą
    iskrzące śpiewem

    renesansowe drapacze chmur
    kryształowo harmonijne


    pachnące słodkim mięsem
    a czasem ziarnem soli

    dziś zginęła święta nagość

    prehistoryczna elastyczność
    aromat włókien
    bursztynowa krew
    kosmate próchno

    ta drzazga w moim palcu-
    ich dawna przekora

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach


    hmm dziwie się że musi Pani się aż domagać komentarzy bo wiersz jest bardzo ciekawy. Swietny początek, pozniej tez jest dobrze i koncówka tez ok. Ogólnie dla mnie osobiście taki bardzo subtelny i sentymentalny. A poza tym polubiłam te wielkie, dostojne, królujące nad miastem topole.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności