Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
Agata Pawlus

****

Rekomendowane odpowiedzi

  • Autor

  • jak we wspomnieniu poranka
    jak nas
    jak czas
    jak świat
    bez sensu wpatrzone oczy
    niby dzień bez dnia
    jak strach
    i drzewa rosnące
    jak krzyże na Golgocie
    jak miłość
    która szuka miejsca

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    Ja mam niezwykle mieszane uczucia... przeczytałem utwór kilkukrotnie i dość do zgody ze sobą nie mogę. Wiersz 'coś' w sobie ma, pewny jednak nie jestem czy aby nie jest to banalny obrazek, chyba muszę dłużej porozmyślac:)
    pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Ostatnio w Warsztacie

      • W dniu 17.11.2019 o 00:19, Lily Hamon napisał:

        Niewiarygodnie.

        Czy nie miało być przypadkiem - "niewiarygodne" ? (bez "i")

        W dniu 17.11.2019 o 00:19, Lily Hamon napisał:

        przywołuję

        przywołuje ?

        Takie techniczne "zastrzygi" ode mnie na początek ;p

         

        Co do treści  i formy zaś...

        Na początku było parę interesujących punktów, reszta nie wydawała mi się zbyt ciekawa,

        ale powoli całość zaczyna być dla mnie wciągająca. Prozatorska, okrętkowa narracja, której u siebie zwykle nie lubię

        (choć przez swoją hiperprecyzję nie jestem w stanie się jej wyzbyć) tutaj stała się istotą tego tekstu.

        Tekstu tajemniczego i hermetycznego, wiele jest tu dla mnie sformułowań bardzo prywatnych, do których dostęp mają nieliczni albo i sama tylko Autorka.

         

        W dniu 17.11.2019 o 00:19, Lily Hamon napisał:

        charakteryzacja uśmiechu losu…

         

        W dniu 17.11.2019 o 00:19, Lily Hamon napisał:

        w zszarzałej poczekalni niepewności…

        Takie trochę dziwne dla mnie te dopełniaczówki, zakręcone, ale nie na wskroś oryginalne.

        W dniu 17.11.2019 o 00:19, Lily Hamon napisał:

        wywołując poplątaną ambiwalencję uczuć.

        Ambiwalencja sama w sobie jest poplątana. Jak dla mnie. Chyba że usilnie chcesz tu coś podkreślić.

         

        W sumie to trudno mi ten tekst ocenić. Jest on plątaniną mistyki, patosu i jakiejś wirtualnej, jałowej rzeczywistości,

        co powoduje, że trudno mi wbić się w nastrój. I brakuje mi tu jakiejś ostrej, mocnej puenty, ta która jest, nie robi na mnie niestety piorunującego wrażenia. Uważam że wiersz ten jest swoisty i wyjątkowy, co jest niewątpliwą zaletą.
        Ale jakoś ciężko mi się w nim odnaleźć.

         

        Pozdrawiam przyjaźnie,

         

        D.

         

    • Najpopularniejsze w ostatnich 7 dniach

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności