Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
Piotr Sanocki

Niejasny bytu sens

Rekomendowane odpowiedzi

  • Autor
  • Miłość, odwaga, śmierć...
    Pod żaglami życia wieje silny wiatr
    Wzbija się i napełnia moją pierś
    Martwy... Niejasny bytu sens

    Ja zgubiony staję na czele armii
    Krzyków i wrzasków anielskich serc
    A przede mną stoją rycerze czarni
    Z nimi walczyć, z nimi umrzeć!

    Między pomnikami ze spiżu, kruszę się
    Ja słaby, z gliny suchej ulepiony
    I słomiastą łodygę pod bytem gnę
    Niepewny... Unoszę odważnie miecz zakrwawiony

    Do walki, do boju!
    Śmierci stawić blade czoło
    Odejść od chyżego zdroju
    I ciasne przerwać kręgu koło

    Odżyć z drewnianego słoja
    Z zastygłych się wyrwać objęć
    Takież me zadanie, takaż zguba moja
    Zwyciężyć i odejść w niepamięć

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach


    Dobry wiersz..Ale ma troche niedociagniec..

    PO pierwsze ciezko sie czyta a to dlatego ze uzywasz w wierszu roznych trodnych do wymowienia slow.Wiersz z tego co wywnioskowalam powinien zagrzewac do walki, czyli jak na moj gust powinien byc napisany troszke prostrzym jezykiem przec co czytaloby sie go plynniej

    Poza tym sa pewne zacinki w rytmie, chyba to przez nierowna dlugosc wersow

    Brak mi zaskakujacej puenty..

    Ale rymy sa i to niebanalne..

    Wiersz skalania do refleksji..


    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Zarejestruj się. To bardzo proste!

      Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • Dobry wiersz, wywołuje refleksję. Ale z przekazem mi nie po drodze, tak do końca. Uważam, że zwierzęta czy małe dzieci, które tak często idealizujemy wcale nie są takie super. Potrafią być wredne. Ale i kochane :))) Wszystko jest kwestią osobniczą. A ten człowiek, co to do niego Peelka pije w tekście, hmmm... pomimo "skażenia" świadomością pojmowaną bardzo szeroko, to... nie jest aż taki zły. Dla mnie osobiście. I jakoś zawsze mam potrzebę bronić go przy okazji tego typu tekstów. Mimo że z wszystkimi Stworzeniami, jakimi się opiekowałam łączyły (i łączą) mnie silne relacje.   Pozdrawiam,   D.
      • ryk wiatru fali huk to nic przy zgiętym karku małych stóp  gdy oczy pełne łez i szept tatusiu tęsknię wróć  bo pęknie moje serce
      • Grawitacja   kobieta upadła i nie chce się podnieść kompleks niższości którego się nabawiła słuchając głosu matki jesteś do niczego   wywołał powstanie czarnej dziury pochłaniającą każdą długość mrocznych fal   kobieta upadła i nie chce wstać z kolan w tej pozycji wyczuwa najmniejsze skrzywienie dumnie stojących członków wyższych sfer
      • w trzydziestą rocznicę mojej melancholii poproszę o   odrobinę samotności by miłość była łatwiejsza miała ulotkę dołączoną do opakowania   o wielopiętrową duszę autsajdera który ma świat w zasięgu skrzydeł niebieskiego ptaka   o ćwiartkę ciszy by przy każdej okazji dźwięczała w moim sercu niepokornego melomana   o jedyną pełnoziarnistą puentę niech wiersz podoba się także pozostałym choć mniej to obchodzi   o dwie dorosłe dziecinnie miękkie dłonie żeby kładły sen na powiekach co nie chcą opaść za wszelką cenę bo życie zbyt piękne na odpoczynek   o list spisany naprędce na kolanie na odwrocie biletu aby podróż miała także koniec   o szkarłatny cień łzy co tęskni za tymi których nie ma a przez to są bardziej   bardzo proszę o czas aby nie poprzestał na tych trzydziestu latach a jeśli Bóg ustanowi inaczej niech westchnę jeszcze raz ciężko lecz z lekkim sumieniem modlitwą niestygnącą i tęczą motyla na ramieniu
      • Dobrześ dała przypis, bo się zastanawiałam :) I - po prawdzie- jestem w szoku. Coś innego zupełnie od tego, co zdążyłam już poznać spod Twojej ręki. A to dobrze, nawet bardzo. Czytało mi się bardzo gładko i z pewnością mnie nie znudziłaś :) A co do treści, to... chyba ją muszę sobie prywatnie porozbierać, oswoić się z nią, bo w jeszcze jestem zszokowana ;D   Pozdrawiam,   D.
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności