Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

pod gwieździstym parasolem


Rekomendowane odpowiedzi

 

twoje jasne słowa 
zapalają lampy
w alejkach
przyprószonych rdzą

 

na kobaltowym niebie
w konstelacji pragnień
zamieszkują wiersze

o kobiecie z parasolką 
dotkniętej

świetlistym pędzlem 


mistrza Sorolla
tańczącą na plaży
za turkusowyn domkiem
gdzieś nad irlandzką ziemią 

 

w ciepłym deszczu 
twoich słów
przyswajane myśli
zostają na długo

stają się częścią jej świata


sztuki oszukującej czas

Edytowane przez siedem życzeń (wyświetl historię edycji)
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@siedem życzeń

Cudny tytuł, wiersz również. Charakterystyczne dla Ciebie senne przenikanie światów, jak wtedy, gdy mowa o wierszach o kobiecie, a zaraz ta kobieta ożywa i już jest o niej, tak po prostu. 

Sztuka podobno polega na oszukiwaniu. Ale najlepsze oszustwo to takie, które staje się prawdą.

Pozdrawiam!

 

PS. To przenikanie osiągasz pomijając środki gramatyczne, które normalnie towarzyszą przejściu, o to mi chodzi. Magia poezji :)

Edytowane przez Kot (wyświetl historię edycji)
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
16 godzin temu, siedem życzeń napisał:

 

twoje jasne słowa 
zapalają lampy
w alejkach
przyprószonych rdzą

 

na kobaltowym niebie
w konstelacji pragnień
zamieszkują wiersze

o kobiecie z parasolką 
dotkniętej

świetlistym pędzlem 


mistrza Sorolla
tańczącą na plaży
za turkusowyn domkiem
gdzieś nad irlandzką ziemią 

 

w ciepłym deszczu 
twoich słów
przyswajane myśli
zostają na długo

stają się częścią jej świata


sztuki oszukującej czas

 

Pieknie o słowach... Potrafią budzić życie i otwierać oczy na świat... Twoje też. Pozdrawiam,

Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@Kot Po takim komentarzu 1:0 dla ego 😉 oczywiście mojego, chociaż to opis podnoszący na duchu...

Dziękuję Kocie🏵️

@duszka piękne słowa są jak okruszki świeżego chleba, delektować się nimi należy z umiarem, bo nie wiadomo dokąd prowadzą. Milo mi Duszko, że mnie czytasz. Dziękuję bardzo

Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
W dniu 27.09.2020 o 23:43, siedem życzeń napisał:

 

twoje jasne słowa 
zapalają lampy
w alejkach
przyprószonych rdzą

 

na kobaltowym niebie
w konstelacji pragnień
zamieszkują wiersze

o kobiecie z parasolką 
dotkniętej

świetlistym pędzlem 


mistrza Sorolla
tańczącą na plaży
za turkusowym domkiem
gdzieś nad irlandzką ziemią 

 

w ciepłym deszczu 
twoich słów
przyswajane myśli
zostają na długo

stają się częścią jej świata


sztuki oszukującej czas

miałem początkowo pewien dysonans treści, nasuwało się wszystko cudnie podane jak to ugryźć, nie ze strony technicznej tu (poprawiłem turkus) ale od strony przesłania i pointa z ostatnią strofą - nienaganna idealna, może te dopełniaczówki, ale i ich nie mogę, więc co?, nic pozostaje czytać, wczytywać wyczytując obraz mistrza :)))

Z przyjemnością pozdrawiam.:)

Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności