Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
fregamo

Eden

Rekomendowane odpowiedzi

moje kamienne kości

pękają przy każdym upadku

potem składam je ręką boga

w ogrodzie babki i dziadka

 

szukam jabłka Adama

by udusić każdą chwilę

co sprowadziła zamiar

gdy kwitł jeszcze miraż

 

trudno sobie wyobrazić

wymyślić życie bez Ciebie

choć lat już prawie wieczność

wstaje by się połamać

zapisać w bólu przeszłość

 

8072020

 

 

 

Edytowane przez fregamo (wyświetl historię edycji)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
44 minuty temu, fregamo napisał:

wstaje by się połamać

zapisać w bólu przeszłość

To szczególnie.

 

Ten wiersz do mnie trafił. Ja mam teraz starych rodziców. Starość jest karykaturą całego życia.

 

aromat deszczu

na ogródku dziadkowym

w kąpieli z pokrzyw

 

Pozdrawiam.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

nie rozumiem tego "składania połamanych kości ręką boga". wynikałoby z tego fragmentu, że peel uważa się za jakiś bóstwo albo bożka raczej. ani to do treści, ani do rymu mi nie pasuje. reszta nawet fajna, do poczytania, chociaż czuć jakiś wielki żal i ból.

Pozdrawiam

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności