Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Utożsamiam się z łąkami.

Ze źdźbłami traw zielonych.

W skwarze słońca.

Między którymi motyle podlatują.

Świerszczy słychać cykanie.

Z oddali dociera tęskne

żurawi nawoływanie.

Rzeczne wylewy tworzą

sadzawki leniwie osiadłe.

Które są miejscem żabich koncertów.

Rzek potoki po cichu

przekradają się przez tę krainę.

Strumienie szemrzą,

pędząc przy kamieniach.

Pomników przyrody to królestwo.

Tysiącletnich dębów.

Głazów olbrzymich,

między którymi istniały

bogi słowiańskie.

Ziem ciemnych urodzajnych i

piasków jałowych

sąsiadujących to rejon.

Od wzgórz po równiny,

Od rzek po strumienie,

Od lasów po pustacie.

Bądź pozdrowiona kraino.   

Edytowane przez OBOJĘTNY (wyświetl historię edycji)
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności