Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Zuchwałą myślą zmącę głuchą ciszę,

aż krzyk mojego wołania usłyszysz.

Moje biedne serce, rozdarte bólem

usłyszą także szarobiałe chmury.

 

Naładowane energią niemocy

zapłaczą gorzko nad tragicznym losem.

Choć nie doświadczysz to jednak zrozumiesz,

czego pojąć przez egoizm nie umiesz.

 

Czym jest tłumiona boleść kobiety,

nad niespełnioną macierzyństwa rolą.

Gdy ziemia przyjmie deszczu płacz nad matką,

obrodzi płodem - nie zostanie martwą.

 

Tak się objawi mojej woli siła,

jestem kobietą; lecz matką nie byłam.

Rozpacz bezsilna niewiasty dramatu

rozgłosi echem żal całemu światu.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

  • Autor
  • Witam  ais  i Grzegorza,

     

    ależ  mi  uświetniłaś  ten  dzień  ais.

     

    Grzegorzu  dziekuje.

     

    Oboje  serdecznie  pozdrawiam.

    Udanej  niedzieli życzę.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności