Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
Dekaos Dondi

Ȥɑթɾօաɑժzę Ƈíę ժօ Ɗɾzաí

Rekomendowane odpowiedzi

Zupełnie nie wie jak się tutaj znalazł. W krainie, której wyglądu nie potrafi określić. Składowych nigdy nie widział. A zatem całość, w pewnym sensie, jest poza jego postrzeganiem. Po prostu mózg jeszcze takich obrazów nigdy nie przetwarzał. Nie ma wprawy.Jednak coś niecoś dostrzega. Na tyle, żeby wiedzieć: co.

Białą postać w bieli. Właśnie tak ją w myślach określił. Lecz twarzy dokładnie nie widzi. Słyszy pytanie:

 

– Wiesz dlaczego tu jesteś?

– A gdzie tam – odpowiada zmieszany.

– Część twoich wspomnień zostało wykasowanych. Za chwilę zostaniesz poddany testowi. Będziesz sędzią.

– Sędzią – pyta ciekawie – A za ile?

– To bez znaczenia. Pójdź za mną.

– A muszę? – zaczyna się droczyć.

– Musisz.

 

No i poszedł. Na skraj krainy. Zobaczył coś w rodzaju łąki, a na niej ogromny ekran. Taki najnormalniejszy w świecie prostokąt. W tle… jakby gdzieś daleko… niby… jasne, szare i ciemne drzwi.

Wtem rozbłysło co miało, a on, chociaż nie bardzo chciał, zaczął oglądać film. Do pewnego stopnia widział co widzi. Człowieka. Zachowywał się nieszczególnie. Itp… lub nawet gorzej.

Nagle ekran niespodziewanie znikł. Usłyszał proste pytanie:

 

– Co o nim sądzisz?

– O ekranie? Spoko jakość. W domu takiego nie mam.

– To już nieistotne. O rozrabiace co myślisz?

– Co myślę? Dobre sobie. Paskud ze wszystkich możliwych stron.

– Rozumiem. No i…

– Co… no i?

– Jaka kara, byłaby dla niego najlepsza?

– Najlepsza? Chyba najgorsza?

– Jak zwał, tak zwał.

– Dla takiego łajdaka? Szkoda słów.

– Hmm… a jednak zdecyduj. Proszę.

– No powiedzmy… niech powtarza wciąż to samo zło, przypiekany żwawym ogniem. Aż do usranej śmierci.

– Taka jest twoja wola?

– No przecież.

– Do usranej śmierci nie da rady. Zastanów się jeszcze. Może byś jeszcze raz obejrzał. Mogłeś coś przeoczyć. Nie dostrzegłeś, że tak powiem… wszystkich za i przeciw. No wiesz… może takie małe przebaczonko by się zdało? Co ty na to?

– Przebaczonko? A co ja mam z tym wspólnego? Mnie nie dokopał.

– Pomyśl. A jeśli żałował?

– Nad czym tu rozmyślać? Ten obleśny cham miałby czegoś żałować? Durnia ze mnie robisz? Nie wstyd ci? Wiem co widziałem. Ma otrzymać karę na jaką zasłużył.

– Jesteś pewien?

– Jak tego, że nie wiem, o co w tym biega.

– Czyli taką jaką dla niego wybrałeś?

– To chyba oczywiste. Nieprawdaż?

– No cóż. Skoro tak uważasz, to proszę… chodź ze mną za ciemne drzwi.

– A czemu za ciemne, a nie za jasne?

– Wyczerpałeś limit pytań.

– A w ogóle muszę tam iść?

– O rany… aleś upierdliwy. Musisz, bo taka moja wola. Dowiesz się na miejscu. Zrozum. Wszystko ma swój czas, ale już nie tu. Rozumiesz?

– Nic nie rozumiem! Co jest za drzwiami? Po co mnie tam prowadzisz?

 
 

 

 

 
Edytowane przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @huzarc Tak, dziękuję:) @Lahaj Dziękuję, nie jestem specjalista od betonu i worków:)   @Marek.zak1 Dziękuję za zrozumienie:)
    • @Konrad Koper Konrad Koper→Dzięki:)→Najtrudniej mi pisać, coś krótkiego, w miarę sensownego:)↔Pozdrawiam:) @ais No jak mogłem Aisiu zdenerwować. I to we wnętrzu lata. To przechodzi ludzkie pojęcie, między snopkami:)) P.S→Ale o flakach nie wspomniałem, chociaż lubię:)→Pozdrawiam:)
    • Pchły i psy jak wszystkie wewnętrzne i niekiedy jak to sobie nazywam ukryte rymy to zdecydowanie moje ekstrawagancje. Język polski to niezwykle giętki twór.  Nie wydaje mi się, bym pogwałcił tutaj jakiekolwiek zasada poprawnej polszczyzny, fonetyki, czy żebym cokolwiek tutaj gwałcił. Za świętością nie przepadam, więc żeby bezsensownie nie bić piany przyznaję Ci rację i niechaj w mniemaniu tych co chcą mieć takie będę gwałcicielem.  Z serdeczny pozdrowieniem i szerokim uśmiechem :)    Niech sobie każdy programuje dowoli jak tam chce ;)  Dziękuję i odpozdrawiam 
    • @Czarek Płatak Rymy wewnętrzne tak, ale zaprogramowane i podane w integralnej całości a nie tylko kwiatek do kożucha jako wyjątek. Kłaniam się.
    • Dziękuję, Victorio :) Rzeczywiście tak jest: dopiero gdy zaakceptuje ten smutek, robi on obok siebie miejsce na radość i to, co odczuwam, to jest ich współistnienie... Uświadomiłaś mi to. Również serdecznie pozdrawiam :)   Może dlatego, że je dogłębnie przeżyłam, i było jakby objawieniem... Ciesze się, że to odebrałaś :) Dziekuję!   Takie wpisy też lubię, taką otwartość w nich :) Dziękuję tez za czytanie i wspołodczuwanie :) Pozdrawiam   Czasem ta "akcja porodowa" własnego jestestwa zostaje przez coś zatrzymana... To straszne, bo wtedy zaczyna się pseudo-życie "obok siebie", jego iluzja, gra... Ale mam wrażenie, że życie, Bóg walczą o nas. Dopiero niedawno to zauważyłam i się temu poddałam.   Dziekuję Ci za wczucie się, miłe słowo i inspirujacą refleksję. Pozdrawiam :) .
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności