Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
beta_b

(...) stąd są korzenie

Rekomendowane odpowiedzi

Ładnie choć moja dusza 

Nie chce do ziemi 

Wraz z wiatrem pofrunie 

zgłębić morskie odmety 

 

By nawet posmierci 

Wciąż wędrować 

 

cygańskie korzenie

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

przejmujący , liryczno-nostalgiczny monolog wewnętrzny, ale czy to ma znaczenie uniwersalne? Czy jest tylko ckliwymi przemyśleniami podmiotu lirycznego który boi sie i szuka w tym co jest, sensu i uduchowienia?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Marcin Krzysica Tak, inne korzenie ma dąb, sosna czy barwinek.

     @T.O nNe mam misji przewodnika. Są gatunki blisko gniazda i włóczykije. Każdy niech swojego pilnuje i dociera, gdzie serce prowadzi. 

    Dobrego dnia, bb

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    2 minuty temu, beta_b napisał:

    @Marcin Krzysica Tak, inne korzenie ma dąb, sosna czy barwinek.

     @T.O nNe mam misji przewodnika. Są gatunki blisko gniazda i włóczykije. Każdy niech swojego pilnuje i dociera, gdzie serce prowadzi. 

    Dobrego dnia, bb

    Dziękuję za zrozumienie chociaż jak zaznaczyłem wiersz sam w sobie mi się podoba rozumiem i szanuje takie podejście podmiotu. I czuć w nim czułość do powrotu na łono matki ;) 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    @beta_b napisałaś to dobrze ale nie wiem jak się odnieść co do treści.

    Może dlatego że ja w to nie wierzę, a może że miałem tylko matkę która odeszła w wieku trzydziestu pięciu lat na nowotwór.

    Ale tak wolałbym żeby mnie w popiół przerobić.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Beatko, ładne rymujesz. mnie kompletnie nie interesują takie rzeczy. ja to chciałabym być tak blisko Boga, żeby mnie wybawił, żeby się cieszyła non stop. Człowiek otrzymuje nowe korzenie jak się w nim zakocha.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    @beta_b każdy ma jakąś przystań. Można tez na to popatrzeć ze czym więcej przystani tym człowiek bardziej zakorzeniony bardziej częścią, ale cóż umiera mózg - obumierają więzi jak strzępki grzybni. Reszta to wyobraźnia poety;-) pozdro

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    @beta_b"Alejki zborne, cisy wyborne'  - zastanawia mnie, czy spacer po cmentarzu nie jest tłem  dla tęsknoty do rodziców. Podmiot wspomina wprawdzie "spacerkiem cmentarz nieoświetlony zwiedzamy razem",  ale nie wiemy z kim. Ciekawie całość czyta się w kontekście dwóch ostatnich wersów. Nasuwa się pytanie o przesłankę do takich "gruntownych" rozważań. Czy to życiowy zakręt podsuwa refleksję ?  Pozdrawiam serdecznie.  

    Edytowane przez Radosław (wyświetl historię edycji)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Trochę Beta tego nie rozumiem, bo najpierw cmentarz, a później jakby chęć powrotu do rodzinnego domu/gniazda. Rozjaśnisz?

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności