Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
AOU

Mammatuś

Rekomendowane odpowiedzi

drzewo pod nogami jest zimne

dlatego noszę skarpetki w niebieskie kotki

mój jest z pomarańczy


 

stratusy barwią burtę jednak nie przynoszą deszczu

wysoko nad głową zastygł dwupłatowiec


 

wspinam się na palcach aby go dosięgnąć

kiedyś mi się uda tak mówi wysoki pan

boję się włosów na twarzy tego taty

codziennie przychodzi mama o żółtych włosach

głaszcze po policzku całuje czoło

ma cichy głos którego lubię słuchać


 

pamiętam kiedyś krzyczałem

było dużo ludzi każdy mówił mówił mówił

teraz jest dobrze mieszkam tutaj jest cicho

nie lubię stąd wychodzić tutaj mam wszystko

kredki kartki dużo książek i kalkulator


 

wszystkie słowa z książek ukryte są w mojej głowie

wiem ile to pierwiastek z sześćdziesięciu czterech

bo tyle mam lat

 

 

 

 

 

Edytowane przez AOU
Zmieniłam tytuł

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Paweł Artomiuk  To opowieść małego chłopca, może dlatego :) Dziękuję za podobanie. Pozdrawiam.

     

    @Stary_Kredens Dla niektórych cisza jest niczym muzyka, mogą jej słuchać godzinami. Dziękuję. Pozdrawiam. 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Podoba mi się, zatrzymuje. Czytając widziałam przed sobą obrazy z Akademii Pana Kleksa i Niekończącej się opowieści. Na początku odczułam również delikatny klimat "grozy" (zastanawiałam się czy podmiot liryczny na końcu wiersza nie ukatrupi ojca, a mama nie okaże się chorą na żółtaczkę narkomanką), ale chyba właśnie takie są dla mnie dzieci - słodkie z racji swej wyobraźni i bezpośredniości, chociaż te cechy są charakterystyczne również dla osób chorych psychicznie :]

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Sekret 

    Jeśli utwór działa na wyobraźnię malując rozmaite obrazy w głowie, to jest to najlepsza nagroda dla autora. Bardzo, bardzo Ci za to dziękuję. Pozdrawiam :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Sylwester_Lasota

    Ależ tak właśnie jest! Każde mięso było niegdyś czyimś ciałem.

     

    Żeby przybliżyć mój wybór, trzeba zdać sobie sprawę - kim jest peel?

     

    Miłego.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Zarejestruj się. To bardzo proste!

      Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • @Pan Ropuch Gorzej jak to współodczuwanie się wyminie, zamiast zgody mamy rzucanie kamieniami. Nawet tu u nas już to przechodziłem i to najgorzej boli, chcesz dobrze - a masz w pysk. Trzymaj się mocno.
      • @iwonaroma a może zamiast "spróchniało" tak ująć:    pokryte rdzą    leży i oznajmia  resztę   
      • @marekg Marku, zauważyłem że coraz więcej ludzi lepiej się czuje w lesie niż wśród samych siebie, kompletna aberracja. Nie chodzi tutaj o samego wirusa, który tylko ślimaczą skłonność spotęgował, ale dlaczego od siebie uciekamy? Czyżbyśmy znów chcieli wrócić do korzeni /czytaj: jaskiń/? Pozdrawiam niedzielnie.
      • @Dag Początkowo, wiersz był dłuższy. Rozważania w czasie pracy nad tekstem doprowadziły mnie do wniosku, że pytanie w puencie można traktować w sposób wielowymiarowy, zarówno w odniesieniu do poszczególnych części wiersza oraz do całości.    Przedstawiony jest tu obraz, przyrody - rzeczywistości, w której wszystko jest poukładane i ma swoje miejsce, nawet spróchniałe , zwalone na ziemię drzewo pełni rolę, jest potrzebne i ważne dla całości. 'współtworzy całość'. Jeżeli będziemy dalej degradować poszczególne elementy przyrody , (zresztą już obraca się to przeciwko nam), będzie miało to coraz większy wpływ na całość i również na nas, bo my też współtworzymy całość.  Ponadto spróchniałe drzewo "oznajmia resztę' oznajmia czyli pokazuje, prezentuje siebie,  leży na ziemi dostępne, widoczne - zestawiając to z kulturą zachodu możemy zapytać siebie , jak ta kultura postrzega starość: czy oznajmia ? czy próbuje ukryć, zepchnąć na margines ?I  to do czego odniosłaś się -  podziały na "dobre" i "złe" . Można sobie zadać pytanie o starość i myślę , że warto zacząć od tego , jak się postrzega starość. Starość "oznajmia resztę" raz , że swoją -  pokazując swoje zasoby , doświadczenie, miłość oraz swoje bolączki, ale w drugą stronę "oznajmia resztę ' czyli pokazuje nam  - 'reszcie' jacy my jesteśmy wobec niej, i jak ją postrzegamy i traktujemy.    Twoje słowa na temat równych szans i odcieni, poszerzają  moje rozumienie i powodują kolejne pytania. Za co dziękuję. pozostaję z nadzieją , że w miarę czytelnie przedstawiłem swoje refleksje - ciągle się tego uczę ;) Pozdrawiam Ciebie i życzę dobrego dnia.         
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności