Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

 

w tej pustce wytrzepanej z rękawa
przyczajona złowieszcza siła
ostrzy zęby na cuda świata

 

/będzie żyła?/

 

kiedy oddech w półmroku znika
tlen ukradkiem wpełza na raty
przyszłość znaczy dzisiaj niewiele

 

/będzie żyła?/

 

tamto lato się nie powtórzy
wiosna dzieli się wciąż na cztery
wiesz, widziałam dzisiaj pierwiosnki
przed oknem
takie białe 

jak oczy śmierci

 

 

Sztokholm, 25 marca 2020

 

Codziennie od 100 do 200 zachorowań...


 

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
3 godziny temu, Kama Nagrodzka napisał:

takie białe 

jak oczy śmierci

 

Bez tych dwóch wersów - dałoby nam cień nadziei. 

Pozdrawiam. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 1 minutę temu, MIROSŁAW C. napisał:

    Bez tych dwóch wersów - dałoby nam cień nadziei. 

    Pozdrawiam. 

     

    Ten wiersz ma wielowymiarowość. Śmierć towarzyszy ludzkości od wieków. Nie wiadomo kiedy przyjdzie i kogo zabierze. Nadzieja jest zawsze :)

    A nam pisane jest Zwiędnąć, bez wyjątków ;)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Twój najlepszy utwór. Porusza sumienie, tyle mamy w sobie turpistycznych pokładów dekadencji, ale od czasów tego zarazka wiersze tutaj stały się mega kontemplacyjne i wkraczają w jakiś odczyn nostalgii, są wyrazem utylitarnej współistoty cywilizacyjnej, potrzeby bliskości i lęku podświadomego, a nie wysiękiem turpizmu wulgarnego jak często bywało,  jakie to ludzkie - taki jest własnie ten wiersz. Reprezentuje te cechy. 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 11 minut temu, Tomasz Kucina napisał:

    Twój najlepszy utwór. Porusza sumienie, tyle mamy w sobie turpistycznych pokładów dekadencji, ale od czasów tego zarazka wiersze tutaj stały się mega kontemplacyjne i wkraczają w jakiś odczyn nostalgii, są wyrazem utylitarnej współistoty cywilizacyjnej, potrzeby bliskości i lęku podświadomego, a nie wysiękiem turpizmu wulgarnego jak często bywało,  jakie to ludzkie - taki jest własnie ten wiersz. Reprezentuje te cechy. 

     

    Dziękuję :)

    W erze globalizacji wszystko brało się za pewnik i ciągle było człowiekowi mało. Dzisiaj, na skutek wstrząsu epidemiologicznego....Hmm, miałam kontynuować odpowiedź na twój komentarz i zdałam sobie właśnie sprawę, że zawarłeś kwintesencję i odpowiedź jest zbędna :)

     

    Lubię te twoje komentarze. Pisz jak najczęściej :)

     

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dobrze Kamo, zawsze z chęcią skomentuję twoje teksty. Kurde te porównanie pierwiosnka z kostuchą - dość silny i zapadający w świadomość środek ekspresyjny. Zimna i szwedzka. 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 2 minuty temu, Tomasz Kucina napisał:

    Dobrze Kamo, zawsze z chęcią skomentuję twoje teksty. Kurde te porównanie pierwiosnka z kostuchą - dość silny i zapadający w świadomość środek ekspresyjny. Zimna i szwedzka. 

     

    A wiesz dlaczego wiosna dzieli się na cztery? :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    7 minut temu, Kama Nagrodzka napisał:

     

    A wiesz dlaczego wiosna dzieli się na cztery? :)

    Wiem, wiem oczywiście klimatologia, fenologia, astronomia, i meteorologia ;) 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    19 minut temu, Kama Nagrodzka napisał:

    @Tomasz Kucina

     

    :))). Jesteś nie - do - zagięcia!

    Zagina się czasoprzestrzeń, my siedźmy w domach, Kamo zmykam, bo mam kolacyjkę - czytaj Tomasa Transtromera - to mój ulubiony poeta! Cóż że ze Szwecji ;D

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Godzinę temu, Tomasz Kucina napisał:

    czytaj Tomasa Transtromera - to mój ulubiony poeta! Cóż że ze Szwecji ;D

     

    Przed snem i z pół przymkniętymi oczami,  i na chybił trafił...wpadł mi w ręce ten. Przez przypadek?? 

     

    Wiosna leży odłogiem.
    Ten rów aksamitnie mroczny
    pełznie tuż koło mnie
    bez odblasków.
    Jedyne co lśni
    to żółte kwiaty.
    Jestem niesiony w moim cieniu
    jak skrzypce
    w czarnym pudle.
    Jedyne co chcę powiedzieć
    błyska poza polem widzenia
    jak srebro
    w lombardzie.

     

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    29 minut temu, Kama Nagrodzka napisał:

     

    Przed snem i z pół przymkniętymi oczami,  i na chybił trafił...wpadł mi w ręce ten. Przez przypadek?? 

     

    Wiosna leży odłogiem.
    Ten rów aksamitnie mroczny
    pełznie tuż koło mnie
    bez odblasków.
    Jedyne co lśni
    to żółte kwiaty.
    Jestem niesiony w moim cieniu
    jak skrzypce
    w czarnym pudle.
    Jedyne co chcę powiedzieć
    błyska poza polem widzenia
    jak srebro
    w lombardzie.

     

     

    "Kwiecień i cisza" - no mówiłem mój ulubiony poeta.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności