Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
Nelson

Bazując na mroku.

Rekomendowane odpowiedzi

Pamiętam, gdy gnił mój nieskończony umysł,

W obojętności, jak ucięty strumyk.

 

Nie wspomnę, jak niszczał mój rumak,

Na suchej traw gęstwinie.

 

W suchym Colt'cie niesmarowanego życia,

W prochu obaw i lekkiego niebycia.

 

Przyniszczony ściganiem dobra,

Szukałem grzechów, mojej wolności.

 

Ważeniem słów, przerażony,

Przy trudzie, ciężkiej, nieludzkiej, zazdrości.

 

Opowiedz mi znowu, zgubiony w strzemiennym pyle,

Nie można przecież uciec stąd.

 

Szeryf się poddał, i strzelał -  na oślep,

Zbłądzona kula, osiągnie swój cel.

 

Zabite okna, zabite serce,

Już więcej nie wrócę, to jasne, ale Ty?

 

 

Bazuję na mroku więc, najmniej ciężkie mam serce.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam - są fajne fragmenty docierają do mnie.

E tam cały wiersz znośny mimo kulawego pisania.

                                                                                                      Pozd.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności