Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Autor
  • ale extra, a natknęłam się szukając synonimu do kotka po francusku, ciekawe, niezły plagiat.

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Zarejestruj się. To bardzo proste!

      Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • @fregamo Nie mam zamiaru łykać stworzonek bo już, jeżeli - kotlet schabowy mogę, bo zawsze mam smak na niego do tego jeszcze browar (kuflowy) ;)
      • Twoje życie w Twoich rękach czytam i ze śmiechu pękam. W sejmie bujdę jakbym słyszał, chyba walnę już kielicha i w mig pióro swe polepszę aby gładsze były wiersze. Twoje życie - wypadkowa losu który przyszłość schował.   Właśnie babcia z domu wyszła i to będzie świetny przykład. Szła ulicą Marszałkowską do przychodni drogą prostą, zaświeciło się zielone babcia patrzy w każdą stronę i ruszyła bardzo pewnie bo ma przecież pustą jezdnię.   Nagle trach i proszę pana leży babcia rozjechana. Trup, ma wszystko rozgniecione. Autko sunie w swoją stronę i stanęło trochę dalej biegną ludzie zatroskani. W autku dziadek głucha cisza jeszcze ciepły – nie oddycha.   Też nieboszczyk co tu gadać, co przed chwilą przeszedł zawał. Śmierć ich krótka, lecz nie piękna, nad ich życiem czyja ręka? W samolocie trzystu – panie gdzieś przepadli w oceanie, a na świecie dziennie setka, tych, co porwie śmierć zdradziecka:   czy od noża, czy od kuli. Opłakują bliscy z bólem, są niewinni, przypadkowi. Czyja ręka za tym stoi? A Ty piszesz mi o drodze, którą wyprostować możesz, o ciężarach ponad siły, co je inni nałożyli.   Owszem prawisz nawet słusznie a jak głowę ktoś Ci utnie, ta sentencja wciąż rozśmiesza: „życie w rękach jest człowieka”. Teraz usiądź pomyśl trochę, bo pytanie niczym ocet drąży umysł w ciężkich mękach; Twoje życie w czyich rękach?       ps autor przeprasza za uprawianie wierszoklectwa ale czasem człek musi
      • Opuścić cię,      w moim pięknym śnie.                                                                                                                                             Zobaczyć  krew,                                                                                                                                                         którą jesteś winien za te wszystkie dni.                                                                                                                    Byliśmy jak,                                                                                                                                                             niepodzielny świat.                                                                                                                                                  Wiedziałeś że,                                                                                                                                                              kartą uczuć grasz, lecz to nie było fair. Choć naiwnie wierzyłam,                                                                                                                                              nie żałuję tych chwil.                                                                                                                                                    Czy ktoś jeszcze w tę miłość wiarę da? Pokochałam tylko fałsz.                                                                                                                                               Nigdy mi nie dałeś szans.                                                                                                                                         Kłamiąc raz, kłamiąc dwa,                                                                                                                                      rozbudzałeś cichy płacz.                                                                                                                                            Więcej nie zobaczysz łez,                                                                                                                                              bo czasu brak na śmierć. Spaliłam most.                                                                                                                                                                     Już nie jesteś troską mą.                                                                                                                                            Nasze twarze okrył mrok.                                                                                                                                         W sztuce życia - nowy krok. Pokochałam tylko fałsz.                                                                                                                                                Nigdy mi nie dałeś szans.                                                                                                                                         Kłamiąc raz, kłamiąc dwa,                                                                                                                                     rozbudzałeś cichy płacz.                                                                                                                                             Więcej nie zobaczysz łez,                                                                                                                                              bo czasu brak na śmierć. Nie czas na śmierć…                                                                                                                                                        nie czas na śmierć… Kłamiąc raz, kłamiąc  dwa,                                                                                                                                      rozbudzałeś cichy płacz.                                                                                                                                             Więcej nie zobaczysz łez,                                                                                                                                              bo czasu brak na śmierć.      https://www.google.pl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=11&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwjJsdrk6NbnAhUBmIsKHV9YAIQQwqsBMAp6BAgNEAQ&url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DGB_S2qFh5lU&usg=AOvVaw2AJ3WQbYJezRBmLuFW4kBn                                                                              
      • @Henryk_Jakowiec i dla zwierząt daj swobodę dla wirusów i bakterii bo człowiek tym jest większy  im większy ma przełyk... xd pozdrawiam  
      • @fregamo Takie biorę też na klatę a tym bardziej aprobatę bowiem po to człek się trudzi a sex przecież jest dla ludzi.
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności