Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
Sekret

Charytatywny rozkład

Rekomendowane odpowiedzi

Bezwładne skurcze żebrowatych
sklepień uruchamiają żmudną
cyrkulację wspomnień i nagły
przepływ atropiny w żyłach, a

od nieba dzieli nas tylko dwanaście
pięter, piętrzących się leśnym mchem
warstw przegniłych owoców.

Podszyty goryczą zamsz wciąż
dziecięcej skóry przesiąka odorem
kadaweryny, a od piekła dzieli
nas tylko dwanaście

gęstwiejących w śmierci sekund.
Wysuszona mimika pozbawiona łez
podsyca ślinotok Cerbera, gdy

charytatywnie zostawiam swą
żywość, by mogli pożywić się inni
życia wygłodniali, na których
xanax akurat działa.

Edytowane przez Sekret

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@Sekret Wiersz, który gra we mnie kilkoma instrumentami naraz. Takie lubię...niepokorne i utkane z prawdy. 

Będę tu stałym bywalcem. Nie czekam jak wampir za zaproszenie...Thx

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
W dniu 7.12.2019 o 09:13, Sekret napisał:

Podszyty goryczą zamsz wciąż
dziecięcej skóry przesiąka odorem
kadaweryny, a od piekła dzieli
nas tylko dwanaście

gęstwiejących w śmierci sekund

To jest mocny opis. Wróciłam bo warto. Pozdrawiam

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności