Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Sław

ANIELSKIE STEPY

Rekomendowane odpowiedzi

Gdzieś na stepach

gdzieś gdzie świata koniec

Żyją wśród stada

dzikie zaklęte konie.

Grzywy mają przepiękne

oczy tak głębokie

czy są aniołami?

Wolne są od grzechu

swego życia autorami.

Aniele Kary tego stada

co mkniesz jak błyskawica.

Prowadź w swym stadzie razem i mnie

do końca mego życia.

Wolności smak

powietrza smak

smakować z wami chcę.

I patrzeć na to

z czasem jak

urosną skrzydła me.

Bo gdy nastanie taki czas

wzniesiemy się z swym stadem.

Po stepach przez anielskie mgły

będziemy kroczyć razem.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


A to kto? 

Dzieci do nagonki z czworaków. 

Dziedziczka płaczesz płaczesz konie łby spuszczone czy konie mnie słyszą? 

Zamieńmy go na psa niech się odszczekuje swoim prześladowcom z pańskiego dworu. 

I to jest bardzo słuszna koncepcja. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio komentowane

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Złote schody drzwi bez dzwonka w dłoń olejek geraniowy lawendowy zachód słońca kolor wiatru pistacjowy z tła pamięci wyszarpany kłak chmurnego przedpołudnia ciągle w biegu a za rękę mały balast uczepiony nie-obrazek porcelana twarz bez rysy choć bez ucha zamki z piasku na betonie pelargonie —  nie wysłucha     https://pl.wikipedia.org/wiki/Złote_schody  
    • @Rastu witaj, to jest abstrakcja z tym powietrzem kryształu... chcialam użyć zwrotu, który by spotęgował niemożność znalezienia łatwego sposobu na pozbycie się problemu. Tym narzędziem za wiele nie zdzialam...Wychodzisz na zewnątrz i chcesz zaciągnąć się sobą, ale zator...blokada myśli jest zbyt silna...stąd właśnie zwrot kryształ, czyli coś czystego, ostrego w formie a wszystko powiązane z powietrzem.Milo, że coś w tym wierszu odnalazłeś dla siebie. Pozdrawiam
    • pokażę cię światu od samego rana zapytają kto to moja goła dama   zabiorę cię znowu przez centrum stolicy wioski i miasteczka tłum coś cicho syczy   mijające glowy nie widzą nie słyszą biodrem swym zakołysz odpowiedzą ciszą   podnieca ich nagość jasna i dziewicza chcieliby dołączyć patrz pusta ulica   proszą nas o uśmiech oda do sumienia nagłówek zmieniają nie wyjdziemy z cienia   pokażę cię światu  moja goła  dama odpowiem gdy spytasz czemu jestem sama     Inspiracją do napisania wiersza był obraz Rene Magritte
    • Musi być to me, twe, swe? Nie musi.  Spróbuję pokazać:   Chłód jesienny wbija się w moje serce                      Wiatr porywisty boleśnie je rani Oczy wędrują po drzewach bez liści A dusza wciąż szuka chwili ukojenia Cicho sobie wzdycham i zamykam oczy Patrzę gdzieś w głąb siebie badam swoje wnętrze Czy serce i rozum wciąż działają razem A może oddzielnie każde szuka drogi Bo siedzę samotny choć ktoś jest tuż obok Chciałbym by odszedł lecz nie chcę już ranić Radosny na zewnątrz lecz znużony w środku Rozmyślam nad zmianą okrutnego losu I trzymam za rękę mój smutek i radość wciąż nie wiem co zrobić By łez jej nie widzieć.    Rozumiem delikatna stylizację ale bez przesady.  Chodzi o to żeby tekst nie brzmiał sztucznie bo sporo na tym traci.  Pzdr. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności