Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Waldemar_Talar_Talar

Wady które ozdabiają

Rekomendowane odpowiedzi




żyć po swojemu
nie bać się prawdy
nawet wówczas
gdy bardzo boli

żyć po swojemu
nie powtarzać się
co dzień raźniej
patrzeć na świat

żyć po swojemu
innym się kłaniać
nie obrażać się
na ich  wady

wady które nam
każdy dzień i noc
ozdabiają umieją
sobą cieszyć



 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


@Waldemar_Talar_Talar piękny ten wiersz .📝📝 z kąd taka inspiracja ? 

Od ludzi z których się w szkole wyśmiewają jak mówią .... 

każda nasza wada jest ozdobą chociaź nie każdy nas akceptuje pozdrawimam

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @zuzia  -  witaj -  miło że czytasz - dziękuje.

    A inspiracja to życie codzienność itd.

                                                                                                    Ciepełka życzę.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Niestety obecne realia uwydatniają wady tylko po to żeby się z nich naśmiewać etc etc. Każdy przeżył to na własnej skórze bo każdy ma wady i nieistotne jakie to wady. 

    Wiele takich akcji widziałem na portalach literackich gdzie powinno nawet tzw gnioty jakoś konstruktywnie skomentować podpowiedzieć autorowi co poprawić. 

    To sianie nienawiści przez pewne gnomy w Polsce zbierze swoje żniwo. Tak zawsze jest czyli akcja i reakcja. 

    I można o tym pisać księgi ale myśl zawarta jest świetna niestety chyba utopijna. 

    Pozdr

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Saint Germaine  -  witaj -  tak to jest z wierszami  raz 

    udane a raz zatopione - za wnikliwy komentarz dziękuje.

                                                                                                                          Pozd.

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Czarek Płatak  -  witaj -  dziękuje za pochylenie się nad wierszem

                                      i za wszystko inne...

                                                                                                                                   Pozd.

     

                @Ast.Voldur    -   dzięki serdeczne za czytanie - cieszy mnie

                                               że się spodobało    -  zapraszam...       

                                                                                                                                             Pozd.       

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Zarejestruj się. To bardzo proste!

      Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • Złote schody drzwi bez dzwonka w dłoń olejek geraniowy lawendowy zachód słońca kolor wiatru pistacjowy z tła pamięci wyszarpany kłak chmurnego przedpołudnia ciągle w biegu a za rękę mały balast uczepiony nie-obrazek porcelana twarz bez rysy choć bez ucha zamki z piasku na betonie pelargonie —  nie wysłucha     https://pl.wikipedia.org/wiki/Złote_schody  
      • @Rastu witaj, to jest abstrakcja z tym powietrzem kryształu... chcialam użyć zwrotu, który by spotęgował niemożność znalezienia łatwego sposobu na pozbycie się problemu. Tym narzędziem za wiele nie zdzialam...Wychodzisz na zewnątrz i chcesz zaciągnąć się sobą, ale zator...blokada myśli jest zbyt silna...stąd właśnie zwrot kryształ, czyli coś czystego, ostrego w formie a wszystko powiązane z powietrzem.Milo, że coś w tym wierszu odnalazłeś dla siebie. Pozdrawiam
      • pokażę cię światu od samego rana zapytają kto to moja goła dama   zabiorę cię znowu przez centrum stolicy wioski i miasteczka tłum coś cicho syczy   mijające glowy nie widzą nie słyszą biodrem swym zakołysz odpowiedzą ciszą   podnieca ich nagość jasna i dziewicza chcieliby dołączyć patrz pusta ulica   proszą nas o uśmiech oda do sumienia nagłówek zmieniają nie wyjdziemy z cienia   pokażę cię światu  moja goła  dama odpowiem gdy spytasz czemu jestem sama     Inspiracją do napisania wiersza był obraz Rene Magritte
      • Musi być to me, twe, swe? Nie musi.  Spróbuję pokazać:   Chłód jesienny wbija się w moje serce                      Wiatr porywisty boleśnie je rani Oczy wędrują po drzewach bez liści A dusza wciąż szuka chwili ukojenia Cicho sobie wzdycham i zamykam oczy Patrzę gdzieś w głąb siebie badam swoje wnętrze Czy serce i rozum wciąż działają razem A może oddzielnie każde szuka drogi Bo siedzę samotny choć ktoś jest tuż obok Chciałbym by odszedł lecz nie chcę już ranić Radosny na zewnątrz lecz znużony w środku Rozmyślam nad zmianą okrutnego losu I trzymam za rękę mój smutek i radość wciąż nie wiem co zrobić By łez jej nie widzieć.    Rozumiem delikatna stylizację ale bez przesady.  Chodzi o to żeby tekst nie brzmiał sztucznie bo sporo na tym traci.  Pzdr. 
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności