Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Bartosz

Powrót

Rekomendowane odpowiedzi

Słońce łagodnie spoziera na nasze twarze

Okala nas cień młodych drzew

Powracając zgubiliśmy sens istnienia

Jak żyć kiedy życia nie ma 

W naszych sercach i spojrzeniach

 

Mimo iż idziemy łagodną drogą

To w oddali widać cmentarzyska

Kraczą kruki wyją wilki

 

I my w naszych wnętrzach umieramy

 

Pośród łagodnych promieni Słońca

I krajobrazów

Jakże znanych

Edytowane przez Bartosz

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


@Bartosz  -  witaj -  podoba mi się - ma ząb - tak trzymaj.

Te kruki i wilki dodały smaczku...małej grozy.

                                                                                                               Pozd.

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Oj, jakże mi się takie rymy podobają. 

 

Cytat

Mimo iż idziemy łagodną drogą

Czy ja wiem? Mam wrażenie, że czasami wręcz odwrotnie.

 

Piękny wiesz, pobudza do refleksji. Super.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności