Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Lumenia

Autobiografia

Rekomendowane odpowiedzi

Gdyby zrobiono film

Na podstawie mojego życia

Trwałby on pewnie 8 minut

Ziewano by w kinach

A reżysera puszczono by z torbami

 

Gdyby napisano książkę

Na podstawie mojego życia

Zmieściłaby się ona w kieszeni

Chociaż nikt by jej tam nie włożył

A do redaktora uśmiechnięto by się z politowaniem

 

Nie dla mnie życie

Skryte w opasłych biografiach

Nie dla mnie aplauz

I wstawanie z krzeseł

Codzienność zatacza kręgi

Niewielkie

Wokół mojego podwórka

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


Wiesz, kilkadziesiąt lat temu dokładnie tak samo myślałem. Dokładnie tak samo. Od tamtej pory bardzo dużo się w moim życiu wydarzyło i bardzo dużo zmieniło, ale teraz uważam, że tamten czas, to był najszczęśliwszy i... najciekawszy okres mojego życia. Niestety powrotu do niego już nie ma. Co chcę powiedzieć? Wszystko zależy od perspektywy, z której patrzy się na swoje życie, a im dalej człowiek oddala się od pewnych punktów w czasie tym bardziej, bardzo często, zmienia się jego sposób ich widzenia.

Pozdrawiam :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@Lumenia przedmówca doskonale wyraził to co i ja myślę. A wiersz bardzo mi się podoba, tylko opuściłbym to drugie "by", bo jedno w zdaniu wystarczy, a ziewano by w kinach a reżysera puszczono z torbami jest stylistycznie lepsze. Pozdrawiam!

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ciekawa refleksja. Można żyć skromnie i być przy tym dobrym i przyzwoitym człowiekiem. Bujne życie to więcej pokus, którym czasem niełatwo się oprzeć. Zresztą, na podstawie każdego życia można by napisać książkę lub nakręcić film. Nie ma znaczenia, czy to będzie sensacja, melodramat czy film niskobudżetowy. Ważne by był dobry.

 

Pozdrawiam.FK.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Hej, tzw "proza życia", w moim mniemaniu jest jego treścią. Z tekstu czuć smutek, wydaje mi się, że go znam, odpowiem na niego tak: proza życia jest tworzywem, to, że ją widzisz daje Ci szansę, by zmienić swoje życie w wielką przygodę - przynajmniej z twojej perspektywy.

 

Jak, nie zdradzę, nie mam metody, ale wydaje mi się, że mnie wyszło. I tym bardziej: że Tobie może.

Edytowane przez jan122

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności