Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Rekomendowane odpowiedzi

Moje prośby wyciągnięte
za wcześnie zawstydzają
nagością światło dzienne
dla przymrużonych powiek
pani nieistotnej struny.

 

Jej głos zatrzymał czas
i zdołał poruszyć koła zębate
jej świat, już nie nasz
dźwiękiem zbudowała mury.

 

Ja natury czasem słucham
ciszy, proszę ducha w mym pokoju
a za oknem ona rozśpiewana
kroczy do martwego domu.

Edytowane przez Nieznajomy Niewidzialny

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności