Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Nieznajomy Niewidzialny

Śmierć Poety

Rekomendowane odpowiedzi

Niby nic, ale drzewa
ukłonem do betonowych łąk
chylą korony bez łezki
bo rzeka wylała już prąd
a ludzie z obrazkami jak dzieci
chodzą, migają i mijają
ze ślepym oczkiem od fleszy. 

 

Niby wiesz, że zdjęcia
tylko puste uśmiechy
i pobielałe kości jak zęby
nie pomieszczą wnętrza
jak wtedy z tobą w parku
wieczny w czasie przeszłym.

 

Niby nikt, ale w środku ktoś
nie ratuj wcale, jeśli życie
było błędem.

 

A ty bądź dalej.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


  • Autor
  • Godzinę temu, Waldemar_Talar_Talar napisał:

    Witaj  -  smutno dziś  u ciebie.

                                                                                                     Pozd.

    Dziękuję, że jesteś Waldku :) Pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    10 godzin temu, Nieznajomy Niewidzialny napisał:

    Niby nic, ale drzewa

    To jednak coś, ponieważ "ale". 

     

    10 godzin temu, Nieznajomy Niewidzialny napisał:

    A ty bądź dalej.

     

    10 godzin temu, Nieznajomy Niewidzialny napisał:

    wieczny w czasie przeszłym.

     

    NN. Dla mnie to nie jest smutny wiersz, to wiersz o potędze, o pięknie, choć i o śmierci, ale śmierć jest czymś naturalnym, natomiast na dokonania trzeba ciężko pracować - tu triumf:

     

    10 godzin temu, Nieznajomy Niewidzialny napisał:

    Niby nikt, ale w środku ktoś

     

     

    A błędne życie, czy też życie = błąd - wszyscy błądzą. 

     

    Zasmuciło mnie jednak coś:

     

    10 godzin temu, Nieznajomy Niewidzialny napisał:

    nie ratuj wcale

    Ja mam nadzieję, że warto ratować, nawet jeśli... 

     

    Justyna. 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 34 minuty temu, Justyna Adamczewska napisał:

    To jednak coś, ponieważ "ale". 

     

     

    NN. Dla mnie to nie jest smutny wiersz, to wiersz o potędze, o pięknie, choć i o śmierci, ale śmierć jest czymś naturalnym, natomiast na dokonania trzeba ciężko pracować - tu triumf:

     

     

     

    A błędne życie, czy też życie = błąd - wszyscy błądzą. 

     

    Zasmuciło mnie jednak coś:

     

    Ja mam nadzieję, że warto ratować, nawet jeśli... 

     

    Justyna. 

    Ja się teraz po prostu cieszę z miejsca, gdzie jestem. Choć niedosłownie, bo teraz nie jest najlepiej. Spełniam po prostu część swoich marzeń, kiedy patrzę jak piszę i wiem w jaki sposób- o kim/o czym i do kogo ;)

     Wiersz miał być mocniejszy, ale wyszedł stonowany bo chyba jakaś część mnie już dojrzewa. Tylko czy zdążę napisać to kiedyś?

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    byłam tu i oparłam gałąź na koledze

    bo pochylił się ja też pochyliłam się

    zaczeła się nostalgia ludzi za braćmi 

    naszymi poetami 

     

     

    pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 1 godzinę temu, Magdalena napisał:

    byłam tu i oparłam gałąź na koledze

    bo pochylił się ja też pochyliłam się

    zaczeła się nostalgia ludzi za braćmi 

    naszymi poetami 

     

     

    pozdrawiam

    Dziękuję, Magdaleno. To bardzo miłe! Pozdrawiam ;)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    7 godzin temu, Nieznajomy Niewidzialny napisał:

    Ja się teraz po prostu cieszę z miejsca, gdzie jestem.

    Masz zatem szczęście :)) 

     

    7 godzin temu, Nieznajomy Niewidzialny napisał:

    Choć niedosłownie, bo teraz nie jest najlepiej.

    Splecione jak włosy w warkocz. 

     

    Tu mi przychodzi do głowy Twój wiersz pt. "Szeol", wiesz, zapewne, dlaczego. 

     

    7 godzin temu, Nieznajomy Niewidzialny napisał:

    teraz

     

    7 godzin temu, Nieznajomy Niewidzialny napisał:

    teraz

     

    7 godzin temu, Nieznajomy Niewidzialny napisał:

    kiedyś?

     

    NN. Czas trudno określić, choć jak mawiał Sławomir Mrożek: czas jest zawsze aktualny   

     

    Ważne słowa dla mnie napisałeś, pomogłeś. J. 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności