Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


tomass77

Pozwól mi

Rekomendowane odpowiedzi

Pozwól mi odejść 

Zaściel koc ostatni 

Na moje miejsce 

Ja już nie żyję

Odszedłem już dawno

Ostatnio

 

Nie płacz 

Bo nigdy nie płaczesz 

Jestem już popielaty

Blady, przezroczysty 

Błagam, nie płacz 

Kocham cię 

 

Nie zostawiaj mnie

Nie opuszczaj dłoni 

W tę stronę 

Nie zniosę tego 

Nie opuszczaj jej

 

Ja już odchodzę 

Tak jak miałem 

Tak się bałem 

Tak bardzo się bałem

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


Witaj -   ale pojechałeś z tym smutkiem - takie pożegnania

są najtrudniejsze  i mocno bolą - refleksyjny wiersz.

                                                                                                                            Pozd.

                                                              

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Waldemar_Talar_Talar serdecznie dziękuję za czytanie i punkcik :) tak to jest, że smutek i rozpacz rozpiera człowieka, często prowadząc do ograniczonej poczytalności albo wierszy. Pozdrawiam gorąco. 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Cześć @tomass77. Zwrot bezpośredni do "pozostającej/ego". Tak ostatnich chwil z reguły wszyscy się boja, chyba, ze bardzo cierpią. 

     

    Tu porusza bardzo:

     

    15 godzin temu, tomass77 napisał:

    Nie zostawiaj mnie

    Nie opuszczaj dłoni 

    W tę stronę 

    Nie zniosę tego 

    Nie opuszczaj jej

     

    Dłonie - chwytamy je, gdy źle. Poza tym, tu jest "opuszczanie dłoni", zgodnie z powiedzeniem"opadły mi ręce" - wiemy, co to znaczy. 

     

    Przejmujacy wiersz. 

    15 godzin temu, tomass77 napisał:

    Nie zniosę tego 

    A jednak Peel zniósł. Nawet nie zdajemy sobie sprawy, co człowiek może znieść. Ale wreszcie poddaje się, choć sa i tacy, którzy walczą do końca. 

     

    Justyna. 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Justyna Adamczewska dziękuję za dogłębną analizę. Jak wiesz, ciężko jest pisać o tym, co wybuchnęło z nas erupsją niepowstrzymaną, gdy przychodzą szalone słowa, które trudno ułożyć w linię. Chyba właśnie dlatego piszemy, czasem udolnie czasem mniej. Ważne jest - tak myślę, by nie wymagać niczego od poezji, nie mizdrzyć się i nie udawać. Ona to zweryfikuje. Są różne wiersze i te dopieszczone i te nagłe-potworne, ujmujące i często niszczące. Serdecznie pozdrawiam i raduje mnie, że zwrociłaś na mnie uwagę :) 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności