Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Rekomendowane odpowiedzi

 

Szklane słońce zetknięte  z bryzą głębin mórz i oceanów.

Pochowane w nim dusze tych których pochłonęła fala rozpaczy i smutku. 

Miłość stopiona w bryłkę ugrzęźniętą  na mieliźnie wód zaklętych.

Zakopane uczucia w piasku po burzy goryczy i rozpaczy.

Odcień złota co chciwość wyzwala spod rąk świadomości.

Czas zamknięty w zwojach niewiedzy.

Lecz wystarczy chwila by ujrzeć życie utkwione w bursztynach.

Edytowane przez tajemniczapisareczka

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


Cudzysłów przy tytule, jak dla mnie - niepotrzebny.

Zapis mało wierszopodobny, też - jak dla mnie.

Trochę też za dużo tego wyliczania, przydałoby się upłynnić narrację.

Jeszcze pewnie przyjdzie tu ktoś i napisze, że mu przeszkadzają metafory dopełniaczowe.

 

Ale jedno mi się w tym utworze podoba - obrazowość, mistycyzm i liryczność.

Masz bujną wyobraźnię i literacką wrażliwość, Droga Autorko.

Ale Twój tekst powinien się jeszcze trochę w szufladzie wyleżeć, moim zdaniem, oczywiście :)

 

Pozdrawiam :))

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności