Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


wjola

pora wyjść

Rekomendowane odpowiedzi

zza chmur
zdmuchnąć z oczu gęsty
zszarzały puch
słowem wprawić w ruch
powietrznej trąby

a po burzy poczuć
czystości ozon

i blaskiem spojrzenia rozpromienić
nowy horyzont

Edytowane przez wjola

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


Fajne, budujące. Umiesz wjolu dostrzec zawsze coś optymistycznego, pozbyć się zszarzałości a nawet trąby powietrznej! :) Kojące jest czytanie Twoich wierszy :)

 

Popraw sobie literówkę - powietrznej- .

 

Zdrówka! :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 49 minut temu, iwonaroma napisał:

    Fajne, budujące. Umiesz wjolu dostrzec zawsze coś optymistycznego, pozbyć się zszarzałości a nawet trąby powietrznej! :) Kojące jest czytanie Twoich wierszy :)

    miło słyszeć :) bardzo dziękuję :)

    50 minut temu, iwonaroma napisał:

    Popraw sobie literówkę - powietrzne

    dzięki za uważne czytanie - już poprawiam :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    9 godzin temu, wjola napisał:

    zza chmur
    zdmuchnąć z oczu gęsty
    zszarzały puch
    słowem wprawić w ruch
    powietrznej trąby

    a po burzy poczuć
    czystości ozon

    i blaskiem spojrzenia rozpromienić
    nowy horyzont

    Fajny pomysł, wjolu. Wykonanie również. Szczególnie "zszarzały puch" - to super. Miłego dnia J. 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Witam -   nie powie nawet ciekawie to brzmi -  taki pogodowy...

                                                                                                                     Radości życzę.

                                           

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    13 godzin temu, wjola napisał:

    zza chmur
    zdmuchnąć z oczu gęsty
    zszarzały puch
    słowem wprawić w ruch
    powietrznej trąby

    a po burzy poczuć
    czystości ozon

    i blaskiem spojrzenia rozpromienić
    nowy horyzont

     

    Lekki lecz sugestywny i przede wszystkim - piękny... Miałam tylko jedną spontaniczna myśl: "po burzy" wyjąć z tekstu i zrobić z niego tytuł, a "pora wyjść" włączć do tekstu na jego początek. Pozdrawiam :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 8 godzin temu, Justyna Adamczewska napisał:

    Fajny pomysł, wjolu. Wykonanie również. Szczególnie "zszarzały puch" - to super. Miłego dnia J. 

    bardzo dziękuję i również miłego dnia życzę :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 7 godzin temu, Waldemar_Talar_Talar napisał:

    Witam -   nie powie nawet ciekawie to brzmi -  taki pogodowy...

                                                                                                                     Radości życzę.

                                           

    dziękuję serdecznie i życzę dużo słońca :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 4 godziny temu, duszka napisał:

    Lekki lecz sugestywny i przede wszystkim - piękny... Miałam tylko jedną spontaniczna myśl: "po burzy" wyjąć z tekstu i zrobić z niego tytuł, a "pora wyjść" włączć do tekstu na jego początek. Pozdrawiam :)

    pięknie dziękuję :)

     

    poniżej wersja po zastosowaniu twoich sugestii:

    17 godzin temu, wjola napisał:

    po burzy

     

    pora wyjść

    zza chmur

    zdmuchnąć z oczu gęsty
    zszarzały puch
    słowem wprawić w ruch
    powietrznej trąby

     

    poczuć
    czystości ozon

    blaskiem spojrzenia rozpromienić
    nowy horyzont

    serdecznie pozdrawiam :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    W dniu 13.06.2019 o 16:56, wjola napisał:

    pięknie dziękuję :)

     

    poniżej wersja po zastosowaniu twoich sugestii:

    serdecznie pozdrawiam :)

    Nie duża zmiana, ale jednak trochę lepiej się czyta :) Trochę, bo oryginał sam w sobie był świetny. Pozdrawiam.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • W dniu 15.06.2019 o 03:48, Gaźnik napisał:

    Nie duża zmiana, ale jednak trochę lepiej się czyta :) Trochę, bo oryginał sam w sobie był świetny. Pozdrawiam.

    bardzo dziękuję za opinię :)  tak, masz rację :) 

    (z tym, że nieduża) 

    @duszka, jeszcze raz dziękuję :)

     

    Edytowane przez wjola

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Zarejestruj się. To bardzo proste!

      Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • @Nata_Kruk Szczerze powiedziawszy to w wielu wierszach lubię nawiązywać do fizyki kwantowej, kosmosu, neurobiologii (czasem bezpośrednio, czasem jako metafora), ponieważ uważam, że to obecnie jedna z niewielu ścieżek, by stworzyć coś zupełnie innego niż to, co było wcześniej (problem powielania tematów powtarza się tak sam jako te powielane tematy). Dzięki za odpowiedź i też pozdrawiam :)
      • @Nata_Kruk   dziękuję :)  
      • „ Iluzja ”   Los rzuca nieznajomymi przyjaciółmi pod nogi bezimiennym. Siostrzyczko, podnieś czoło i spójrz mi w oczy. Usłysz głos rozsądku. Zabij własny lęk przed nieznanym. Zaufaj głosowi rozsądku. Rozejrzyj się wokół kapitulującej iluzji. Pójdź za głosem rozsądku. Rozbij krzywe zwierciadło duszy.   Przenikam przez ściany poufnej podświadomości, Podążając za jej niebiańskim śpiewem. Uwolniłam się z korytarza cudzych wskazówek, Odzyskując swoją autentyczność. Odgrzebałam nieprzewidywalność drogi bezpowrotnej, Zbezczeszczając obraz Waszych urojeń. Oto ukłon, skierowany ku wskazującym palcami.                 Bezduszność pląsa na strugach cudzej krwi. Glorio, naucz mnie kontrolować ten stan umysłu. Posłuchaj szeptu intuicji. Nie pozbawiaj siebie żyjących marzeń. Poczuj szepczącą intuicję. Wzmocnij dystans do ośmieszającej się słabości. Uwolnij wewnętrzny szept intuicji. Trwaj w przebłysku nieskończoności.   Bodziec z zewnątrz wyrywa cię we własnoręczną ciemność. Wybacz mi, że nie potrafię przywrócić ci dobrego imienia. Przepadłaś w ironii losu…   Nie marzyłam o byciu czyimś autorytetem. Nie odbierzecie mi mojej tożsamości. Nie docenicie życia, dopóki nie zwinie flagi.   Lily Hamon
      • @Nata_Kruk dziękuję
      • @Nata_Kruk też mi atrakcja, palce lizać "poezja sama się obroni" lecz w międzyczasie skopią tyłek nie dość, że boli, nie chce goić   Rozumiem Cię Nato, nie mogę dodać "się" bo rozsypuje mi rytm, potraktuj ten fragment jak wyliczanie, wymienianie po kolei: Skopią tyłek, boli i nie chce goić Dziękuję, że byłaś, pozdrawiam serdecznie :)
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności