Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Silver

Retrospekcja

Rekomendowane odpowiedzi

 

bo kiedyś w czasie ulewy
chodziło się boso
no to
zdejmij buty cofnij czas

 

potem  uśmiech 
frajda niedowierzanie
dziecko mokre po pachy 

 

tylko śmierć 
nie da się podstępem 
   

Sylwia Błeńska 18.5.2019 zdj. S.B. 
 

PSX_20190515_181343.jpg

Edytowane przez Silver

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


No tak, nawet dorosły poczuje się jak dziecko... Miewam tak wielokroć gdy, po latach, odkurzam różne rzeczy z dzieciństwa. 

 

...jakieś stare komputery, zeszyty z podstawówki, kasety VHS z ulubionymi filmami. Czuję się wtedy jak dziecko, oszukując rzeczywistość. :-)

 

 

anigif_sub-buzz-5932-1508774206-4.gif

 

...czasu oszukać się nie da, jednakże można dać mu prztyczek w nos. ;-)

Edytowane przez Wędrowiec.1984

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 7 godzin temu, Wędrowiec.1984 napisał:

    No tak, nawet dorosły poczuje się jak dziecko... Miewam tak wielokroć gdy, po latach, odkurzam różne rzeczy z dzieciństwa. 

     

    ...jakieś stare komputery, zeszyty z podstawówki, kasety VHS z ulubionymi filmami. Czuję się wtedy jak dziecko, oszukując rzeczywistość. :-)

     

     

    anigif_sub-buzz-5932-1508774206-4.gif

     

    ...czasu oszukać się nie da, jednakże można dać mu prztyczek w nos. ;-)

    To prawda, zgadza się 🙂Pozdrawiam 

    🙂

     

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    W dniu ‎18‎.‎05‎.‎2019 o 21:33, Silver napisał:

    bo kiedyś w czasie ulewy
    chodziło się boso
    no to
    zdejmij buty cofnij czas

     

    Wczoraj chodziłem po ogrodzie.

    Było to przyjemne tak jak Twój wiersz.

     

    pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 18 godzin temu, Andrzej_Wojnowski napisał:

     

    Wczoraj chodziłem po ogrodzie.

    Było to przyjemne tak jak Twój wiersz.

     

    pozdrawiam

    Dziękuję Andrzeju 😊 pozdrawiam 🙂

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • W dniu 20.05.2019 o 17:08, Bogdan Brzozka napisał:

    Pięknie, nostalgicznie. Pozdrawiam serdecznie. :)

    Dziękuję i wzajemnie 🙂

     

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Zarejestruj się. To bardzo proste!

      Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • Koszenie czasu   Kosa za wskazówką dąży I tnie zegara jasne perły  Z pcheł godzin w minuty  W pcheł sekundy z minut    Prosisz o modły bezczas?   O żywot witraża w nowiu? Budującego atomy snów I ów ścieżki do "tego" chrztu    Wiedź w te cząstki dni   Spływające wnet z kosy Rdzawymi znakami siły Znaczące ostatnią stację   Ten księżyc zła Nemezis   Zerknął w dziuplę tą Kukułek... W srebrzyste dziś stajnie Na żywe ody do gwiazdek   Wybrał odę najsilniejszą  "Karmazynowy Dreszcz" Wśród piorunów ślepych  Frunący na czarny ów stos   Kosa otępaiała - czas stoi  Perły rosną w tygodnie W miesiące rosną perły  Każda jak duch jest,...    -Ten nieumarły.
      • Jak owce prowadzone na rzeź. Rozkopane doły wokół.  Wilki wpatrujące się w błagający wzrok niewinnych. Dwudziestu i więcej okupantów, poległych tylekroć więcej.      Odór panujący zgarnie wszystek światła.  Być pochowanym za winy niegodnych.  Czara przelana. Ujmujący  czystek skowyt. Krzyk! Jak owce prowadzone na rzeź, w kamaszach. Na manowce przybyli, smutek wybielił ich ciała. Zgodni, wrak. Niegodni, współczucia nie mieli. Oddając życia za twór szlochających wad.  Pytanie, brodząc w dołach śmierci. Na pohybel potwór skazał. Największą wartość kładąc na szali. Wiedzieli? Oddając żywoty za twór,  w kamasze patrioty przyodziany. W koronach, w gałęziach skrycie wisieli, zmienili bieg historii. Prawda to Eden od wieków zapomniany. Jak owce prowadzone na rzeź, rozkopane doły wokół.  Ukazują na naszych nosach okulary. Przyodziani w odzienie wolności. Hufce iluzji jeno sadzy.  Niby ubrani w szaty, a stojący na ulicach nadzy.
      • Bardzo ładnie,  tak subtelnie 😊
      • Z cyklu "Maryśkowe wierszyki"     Krówka Mućka dnia pewnego powiedziała- dość już tego! Nie chcę dawać więcej mleka, Chcę się bawić w dyskotekach!   Jak orzekła, tak zrobiła, do ucieczki się rzuciła, gdy ją doić chciał właściciel  ona hyc! Zniknęła w życie!    Zatrzymała się w hotelu,  podrzemała na fotelu, wpół do czwartej obiad zjadła i u kosmetyczki siadła.   Manikiury i masaże, wizażystka, makijaże, potem fryzjer i stylistka.. Oto Mućka jak artystka!   Jeszcze suknia czarna mała, od brokatu lśniąca cała, można iść na disko śmiało i potańczyc jak się chciało.    Całą noc tańczyła krowa,  aż ją rozbolała głowa,  wody z sokiem się napiła i w obórce się zbudziła.    -To był sen- westchnęła z żalem- -czyli nie tańczyłam wcale.   Trudno,  za to dziś na łące powygrzewam się pod słońcem.       
      • Autor zna części kwiatów :))
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności