Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Polman

PRZYSZŁY BÓL JEST CZĘŚCIĄ TERAŹNIEJSZEGO SZCZĘŚCIA?

Rekomendowane odpowiedzi

Największe szczęście nie leży w posiadaniu, lecz w pożądaniu czegoś.

To rozkosz, która nigdy nie znika, która jest wieczna,

ale która staje się twoim udziałem,

tylko gdy to czego pożądasz jest nieosiągalne.

 

Jesteśmy niczym kamienne bloki,

z których rzeźbiarz wykuwa postać człowieka.

Uderzenia jego dłuta, które tak bardzo ranią,

są tym co czyni nas idealnymi.

A powinno się być zranionym?

Tak, bo wtedy się uczymy.

Ból to megafon Boga, który ożywia głuchy świat.

 

Żyjemy w cienistej dolinie.

Słońce zawsze świeci gdzie indziej.

Za zakrętem drogi, za wzgórzem.

Gdy się kogoś kocha, to się nie chce, by ten ktoś cierpiał.

To nie do zniesienia.

Chce się to cierpienie wziąć na swoje barki.

Skoro nawet ja tak czuję, to dlaczego nie Bóg?

 

Nie czekam już na nic nowego.

Nie zaglądam za następny róg.

Nie szukam niczego za następnym wzgórzem.

Jestem tu i teraz i to wystarczy.

W taki sposób jesteś szczęśliwy?

Przyszły ból jest częścią teraźniejszego szczęścia?

 

Czytamy, aby wiedzieć, że nie jesteśmy sami.

Sądzisz, że to prawda?

Przypuszczam, że niektórzy powiedzieliby:

Kochamy, żeby wiedzieć, że nie jesteśmy sami.

 

Nie sądzę, aby ktokolwiek z nas chciał być samotny.

Po co nam miłość, skoro jej strata tak boli?

Dwa razy w życiu dano mi wybór.

Jako chłopcu i jako mężczyźnie.

Chłopiec wybrał bezpieczeństwo.

Mężczyzna cierpienie.

Teraźniejszy ból jest częścią przeszłego szczęścia.

Tak to działa.

 

 

Edytowane przez Polman

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


  • Autor
  • 12 minut temu, Franek K napisał:

    Chyba Ci brakuje "w" w pierwszym wersie. 

    Słuszna uwaga.

    Bardzo dziękuję:-)

    Pozdrawiam.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 1 minutę temu, Wątpiciel napisał:

    Bardzo zastanawiający tytuł. Skłania do refleksji. 

    A no ...jest jak mówisz.

    Dziękuję za całokształt :-)

    Winien jestem jeszcze wyjaśnienia.

    One trochę później. Obiecuję.

    Pozdrawiam :-)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    14 godzin temu, Polman napisał:

    Chłopiec wybrał bezpieczeństwo.

    Mężczyzna cierpienie.

    Tak.

    14 godzin temu, Polman napisał:

    Teraźniejszy ból jest częścią przeszłego szczęścia.

     

    14 godzin temu, Polman napisał:

    W taki sposób jesteś szczęśliwy?

    Przyszły ból jest częścią teraźniejszego szczęścia.

     

    Ciekawie to napisałeś.

    Wiesz, jak to chyba odczuwam tak samo, ale nie mam siły dziś komentować po prostu.

    14 godzin temu, Polman napisał:

    A powinno się być zranionym?

    Tak, bo wtedy się uczymy.

     

    Tak.

    Należy iść zawsze wąskimi ścieżkami pod górę, nigdy szerokim traktem.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Polman,

    Ostatni wers jest zbyteczy. Jako czytelniczka chciałam w komentarzu napisać, że ''tak to działa'' ale mnie wyprzedziłeś.

    Wiersz posiada klamrę, z której wynika, iż ból i szczęście są nierozłączne i zależne od siebie, a sentencja ta działa waśnie w dwie strony.

    PozdrawiaM.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 7 godzin temu, Pi_ napisał:

    Tak.

     

     

    Ciekawie to napisałeś.

    Wiesz, jak to chyba odczuwam tak samo, ale nie mam siły dziś komentować po prostu.

     

    Tak.

    Należy iść zawsze wąskimi ścieżkami pod górę, nigdy szerokim traktem.

     

    To miłe, gdy ktoś myśli i odczuwa podobnie.

    Jakoś wtedy raźniej.

    @Pi_ Pozdrawiam i dziękuje za opinię :-)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 7 godzin temu, Marlett napisał:

    Polman,

    Ostatni wers jest zbyteczy. Jako czytelniczka chciałam w komentarzu napisać, że ''tak to działa'' ale mnie wyprzedziłeś.

    Wiersz posiada klamrę, z której wynika, iż ból i szczęście są nierozłączne i zależne od siebie, a sentencja ta działa waśnie w dwie strony.

    PozdrawiaM.

     

    Wiesz @Marlett, że myślę o ostatnim wersie tak jak Ty.

    No i wyrok na niego wydany :-)

    To było z Twojej strony podżegnie i pomocnictwo :-)

    Dziękuję i pozdrawiam.

    Edytowane przez Polman

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  •  

    Winien jestem jeszcze wyjaśnienia.

    Obiecałem to we wcześniejszym komentarzu.

     

    Ten wiersz powstał w dość szczególny sposób.

    W tym wierszu mój jest tylko pomysł…

    Słowa napisał ktoś inny…

     

    Wiersz ten powstał po obejrzeniu filmu, który zrobił na mnie wielkie wrażenie.

    Ten film to Cienista dolina.

     

    Jest to film  Richarda Attenborough. Przyznam, ze nie wiedzialem wcześniej, że Richard Attenborough tworzył filmy fabularne. Podziwiałem go jako twórcę genialnych filmów przyrodniczych dla BBC.

    W tym filmie główne role grają Anthony Hopkins i Debra Winger.

    Film opowiada historię miłości słynnego brytyjskiego pisarza C.S. Lewisa (autora słynnych "Opowieści z Narnii" ) i amerykańskiej poetki Joy Gresham.

    Autorem scenariusza jest William Nichalson.

    Dialogi w tym filmie są dla mnie wprost porażające.

    Pomyślałem sobie, aby z tych najwspanialszych fragmentów stworzyć wiersz.

    Prześledziłem uważnie cały film i wybrałem z niego niektóre kwestie mówione przez aktorów.

    I tak powstał ten wiersz.

    Mój jest więc pomysł a słowa, jak myślę, pochodzą od Williama Nichalsona.

     

    A tu link do filmu Cienista dolina z 1993 roku:

     

     

     

    Edytowane przez Polman

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • W dniu 5.04.2019 o 11:49, Marlett napisał:

    Polman,

    Ostatni wers jest zbyteczy. Jako czytelniczka chciałam w komentarzu napisać, że ''tak to działa'' ale mnie wyprzedziłeś.

    Wiersz posiada klamrę, z której wynika, iż ból i szczęście są nierozłączne i zależne od siebie, a sentencja ta działa waśnie w dwie strony.

     

     

    @Marlett , a jednak to przemyślałem.

    I ten końcowy wiersz powrócił:

    "Tak to działa."

    Ale Twoja uwaga skłoniła mnie do innych zmian.

    Tytuł zmieniłem na formę pytającą, ma on teraz postać:

    PRZYSZŁY BÓL JEST CZĘŚCIĄ TERAŹNIEJSZEGO SZCZĘŚCIA?

     

    W samym wierszu też zmieniłem treść na formę pytającą we fragmencie:

    Jestem tu i teraz i to wystarczy.

    W taki sposób jesteś szczęśliwy?

    Przyszły ból jest częścią teraźniejszego szczęścia?

     

    Po tych zmianach ostanie zdanie:

    Tak to działa.

    jest moją odpowiedzią na te pytania i jednocześnie jest oczekiwaniem odpowiedzi na nie ze strony czytelnika.

     

    Czy tak to działa?

    Po tych moich zmianach.

     

     

     

     

     

     

    Edytowane przez Polman

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Przyszły ból jest częścią teraźniejszego szczęścia?

     

    To takie trochę Wielkanocne pytanie.

    Dla Wszystkich najlepsze życzenia.

    Abyśmy odnaleźli słoneczna dolinę :-)

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    W dniu 7.04.2019 o 09:08, Polman napisał:

    Ten wiersz powstał w dość szczególny sposób.

    W tym wierszu mój jest tylko pomysł…

    Słowa napisał ktoś inny…

     

    Wiersz ten powstał po obejrzeniu filmu, który zrobił na mnie wielkie wrażenie.

    Ten film to Cienista dolina.

     

    Dziękuję za link. Film świetny.

    Bardzo dobrze oglądało mi się po przeczytaniu tych cytatów, które wybrałeś. Najpierw poczułam się nieco rozczarowana, że to po prostu cytaty, ale w porządku.

     

    Tam jest także wiele świetnych dialogów z dobrym humorem.

    Tak dla mnie:

    "Pewnie okaże się, że pisze rozprawę o szafach i spyta się, czy może popatrzeć na ciebie przy pracy: Przycupnę w rogu i będę cicho jak myszka".

    Pozdrawiam :)

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  •  @Pi_ bardzo dziękuję :-)

    Jeszcze nigdy pisanie jakiegoś tekstu nie dało mi takiej przyjemności.

    Czułem, że trzymam perły w ręku.

    Bo czy to nie są perły:

     

    Nie czekam już na nic nowego.

    Nie zaglądam za następny róg.

    Nie szukam niczego za następnym wzgórzem.

    Jestem tu i teraz i to wystarczy.

     

    Żyjemy w cienistej dolinie.

    Słońce zawsze świeci gdzie indziej.

    Za zakrętem drogi, za wzgórzem.

     

    Można marzyć, aby takie myśli rodziły się w nas.

    Takie myśli to gotowy wiersz.

     

    Edytowane przez Polman

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...