Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Milena

...

Rekomendowane odpowiedzi

wciąż czuję oddech na karku
a przecież ty już nie oddychasz

 

nie pamiętam twojego imienia
tylko zapach pościeli

 

nie było żadnych słów
tylko kolory

 

zawsze byłeś cieniem
nie możesz umrzeć

 

jesteś modlitwą
porwaną przez wiatr
czas cię nie zabierze

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


Pocieszające (lub nie) jest to, że nic nie trwa wiecznie: pożegnanie ani modlitwa. Poczucie straty można celebrować, ale blokuje przepływ na nowe.

Zgrabny, prosty tekst. 

Pozdrawiam, bb

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
48 minut temu, Milena napisał:

wciąż czuję oddech na karku
a przecież ty już nie oddychasz

 

nie pamiętam twojego imienia
tylko zapach pościeli

 

nie było żadnych słów
tylko kolory

 

zawsze byłeś cieniem
nie możesz umrzeć

 

jesteś modlitwą
porwaną przez wiatr
czas cię nie zabierze

 

Nie można utracić czegoś/kogoś, co nie wcieliło się w nasze życie, czego nie mogliśmy pochwycić i uchwycić.., jego obecność była tylko lekkim dotykiem wieczności... Mistyczny, lekko, prawie nieuchwytnie napisany wiersz. Poruszył, zaniepokoił mnie. Pozdrawiam :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności