Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


WarszawiAnka

TEGO JUŻ NIE MA

Rekomendowane odpowiedzi



Muszę przyznać, że bardzo ciekawie poprowadzona fabuła. Razi mnie nieco jedynie rym w dwóch pierwszych wersach - "spojrzenia" / "marzenia". 

Pozdrawiam

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 4 minuty temu, bronmus45 napisał:

    Muszę przyznać, że bardzo ciekawie poprowadzona fabuła. Razi mnie nieco jedynie rym w dwóch pierwszych wersach - "spojrzenia" / "marzenia". 

    Pozdrawiam

     

    Dziękuję - samo życie.

    Pozdrawiam.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Ach te postacie o magicznym wzroku. To se ne vrati, ale w nocy czasami się może przyśnić. 

    Wiersz super. 

    Pozdro. M

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 5 minut temu, Marek.zak1 napisał:

    Ach te postacie o magicznym wzroku. To se ne vrati, ale w nocy czasami się może przyśnić. 

    Wiersz super. 

    Pozdro. M

     

    Dziękuję, cieszę się, że się podobało.:)

    A postacie o magicznym wzroku wracają zawsze - na tym polega ich magia...

     

    Pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 27 minut temu, Alicja_Wysocka napisał:

    Na saficką nutę :)

     

    Ciekawe spostrzeżenie! Nawet nie wiedziałam, że tak napisałam. :) Wyszło mi to zupełnie spontanicznie.

     

    Dziękuję i pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    strofa saficka «strofa składająca się z trzech wierszy jedenastozgłoskowych i czwartego pięciozgłoskowego, występująca w poezji klasycznej i w poezji polskiej XVI w.»

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 11 minut temu, Alicja_Wysocka napisał:

    strofa saficka «strofa składająca się z trzech wierszy jedenastozgłoskowych i czwartego pięciozgłoskowego, występująca w poezji klasycznej i w poezji polskiej XVI w.»

     

    Tak, właśnie o tym pisałam. :) Ale w moim przypadku było to zupełnie niezamierzone. 

    Może w pamięci uruchomił się podświadomie zapis rytmu dawno przeczytanych wierszy? :)

     

    Pozdrawiam

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Od czasu do czasu takie wiersze się trafiają, warto wiedzieć (myślę)

    jak i czym się to je, i jak zwie się to danie :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Godzinę temu, Alicja_Wysocka napisał:

    Od czasu do czasu takie wiersze się trafiają, warto wiedzieć (myślę)

    jak i czym się to je, i jak zwie się to danie :)

     

    Zgadzam się. :) Ale ciekawe jest to, że można posłużyć się jakąś formą podświadomie. :)

    Pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    1 minutę temu, WarszawiAnka napisał:

    ciekawe jest to, że można posłużyć się jakąś formą podświadomie. :)

    Możliwe, że wpadła Ci już kiedyś w oko i ucho :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Teraz, Alicja_Wysocka napisał:

    Możliwe, że wpadła Ci już kiedyś w oko i ucho :)

     

    Wpadła - i gdzieś została... :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Tak nas coś skłania - do oglądania - się wstecz... Tęsknota, wrażliwość, zaduma...pamięć tego co dobre. Wzruszył mnie Twój wiersz.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  •  

    10 minut temu, iwonaroma napisał:

    Tak nas coś skłania - do oglądania - się wstecz... Tęsknota, wrażliwość, zaduma...pamięć tego co dobre. Wzruszył mnie Twój wiersz.

     

    Dziękuję, Iwonko. Cieszę się, że mój wiersz Cię poruszył. Do oglądania się wstecz nieraz skłania nas zderzenie rzeczywistości z marzeniami - tęsknimy do chwil, gdy wierzyliśmy, że są one prawdziwe...

     

    Pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...