Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Recommended Posts

Pełnia nadziei.
Zawsze się kończy.
Gorycz ostatnia.
Kroplą się...

Wacek - Do dna!

Kiedyś się działo. Pamiętasz? To tu.
Wznosilim mury za kawałek chleba.
Miało być lepiej, tworzyliśmy cud.
Wacek - Ty umiesz - Zaśpiewaj.

Ech, popatrz bracie na ten głupców tłum.
Szczęścia się ludziom naiwnym zachciewa.
Żyją przez chwilę, zanim umrą znów.
Wacek - Ty nie śpij - Polewaj.

Światłość się stała, mrugający punkt.
I anioł jakby - Powstańcie - powiedział.
Ręce nas wiodą do rozwartych wrót.
Wacek - Nas biorą do nieba?

 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach


W wersie "szczęścia się ludziom naiwnym zachciewa" ująłeś cały ból tego świata. 

Wolałabym nie rozumieć tego wiersza.

Sztach.eta

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  •  Żyć, to znaczy chłonąć, ranić i pieścić wnętrze, to koszt który ponosimy odczuwając empatię, wrażliwość. Ból to znak - żyjemy... nie skamienieliśmy jeszcze...

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Chcesz dodać odpowiedź ? Zaloguj się lub zarejestruj nowe konto.

    Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

    Utwórz konto

    Zarejestruj nowe konto, to bardzo łatwy proces!

    Zarejestruj nowe konto

    Zaloguj się

    Posiadasz własne konto? Użyj go!

    Zaloguj się

    ×