Recommended Posts

 

Nic nie widzę

Pod powiekami z ołowiu

Oczy, z których straciłem

Ciebie i sens

Bezużyteczna tkanka

Wprawiana w REM

Byle wspomnieniem

 

Stop! Jak oderwać

Ten zlepek słów

Przeterminowanych

Od suchych ust

Chcę wreszcie milczeć

O przeszłości

 

Ale zamykające się powieki

Zawsze stają się pułapką

Tych kilku plam światła

Zabłąkały się we mnie

Najpierw zachowując

A potem wykoślawiając

Twoje kontury

 

Odkleił się Twój cień

I został ze mną

Edytowano przez KompulsywnyPoeta

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach


Tak to już jest... :(  A wiersz bardzo wyrazisty.

Usunęłabym jednak wielkie litery. Nie są potrzebne, skoro brak interpunkcji.

 

Pozdrawiam

Edytowano przez WarszawiAnka
dopisek

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

ciekawie bardzo 

3 godziny temu, KompulsywnyPoeta napisał:

Odkleił s Twój ci

I został ze mną

 

super :)

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Chcesz dodać odpowiedź ? Zaloguj się lub zarejestruj nowe konto.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

Utwórz konto

Zarejestruj nowe konto, to bardzo łatwy proces!

Zarejestruj nowe konto

Zaloguj się

Posiadasz własne konto? Użyj go!

Zaloguj się