Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Recommended Posts

Nasze spojrzenia się splatają

Moje ciało otaczają

Na piersi napierają

I wspomnienia odbierają 

Wtem łzy spadają

Na ciało rozgrzane

Wypalą, zagoją

I smutki ukoją

Edytowano przez Lidia Adamska

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach


3 minuty temu, Lidia Adamska napisał:

Nasze spojrzenie się splata

Moim zdaniem do splotu potrzeba przynajmniej dwojga, 

więc po mojemu byłoby: nasze spojrzenia się splatają ;

Później można by z kolei napisać - węzeł me ciało (...), np. :)

 

Podoba mi się akcja w wierszu, ale gadżety, że tak to ujmę,

w moim mniemaniu oklepane strasznie :)

 

Pozdrawiam :)

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

"Me" jest nieładne, obecnie, to raczej "moje". Rymy ciągle masz bardzo proste i jak na rymowany wiersz, to zbyt chaotyczną ma budowę, moim zdaniem. Powyższa uwaga też jak najbardziej słuszna. Tak sobie myślę, że jeśli zależy Ci na poradach jak udoskonalić wiersz, to może spróbuj umieszczać je w dziale Warsztat, tam chyba łatwiej o dobre rady :)

Pozdrawiam serdecznie :)

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

podoba mi się ,że nie kombinujesz na siłę,jest taka w wersach swoboda myślowa-całość intryguje*

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 1 minutę temu, karenka napisał:

    podoba mi się ,że nie kombinujesz na siłę,jest taka w wersach swoboda myślowa-całość intryguje*

    Ciesze się, że się Pani podoba. Jeszcze nie raz zaintryguje swoja osobą ;)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Cześć. Lidio. 

     

    Nie miałam okazji wcześniej przeczytać Twojego wiersza, ale dziś przeczytałam. 

     

    Już Deonix_ wskazała pewne, ze tak to ujmę mankamenty gramatyczne i ja się dołaczam do Jej opinii, ale widzę, iż pozostawiłaś wiersz bez zmian. Szkoda, bo byłby ciekawszy, gdybyś 

    Dnia 18.12.2018 o 19:46, Lidia Adamska napisał:

    Nasze spojrzenie się splata

    Zmieniła (oczywiście to sugestia) na 

     

    nasze spojrzenia się splatają, jednak to juz Twój wybór. 

     

    Sylwester też podpowiedział nieco - rzeczywiście "me" można zamienić na "moje". 

     

    Ogólnie rzecz biorąc wiersz pozostawiony tak sam sobie przez Ciebie - Autorkę, a szkoda. 

    Bo jak sama napisałaś:

     

    Dnia 19.12.2018 o 17:18, Lidia Adamska napisał:

    Jeszcze nie raz zaintryguje swoja osobą ;)

    Oby Ci się udało.   

     

    @Justyna Adamczewska

    Edytowano przez Justyna Adamczewska

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 15 minut temu, Justyna Adamczewska napisał:

    Cześć. Lidio. 

     

    Nie miałam okazji wcześniej przeczytać Twojego wiersza, ale dziś przeczytałam. 

     

    Już Deonix_ wskazała pewne, ze tak to ujmę mankamenty gramatyczne i ja się dołaczam do Jej opinii, ale widzę, iż pozostawiłaś wiersz bez zmian. Szkoda, bo byłby ciekawszy, gdybyś 

    Zmieniła (oczywiście to sugestia) na 

     

    nasze spojrzenia się splatają, jednak to juz Twój wybór. 

     

    Sylwester też podpowiedział nieco - rzeczywiście "me" można zamienić na "moje". 

     

    Ogólnie rzecz biorąc wiersz pozostawiony tak sam sobie przez Ciebie - Autorkę, a szkoda. 

    Bo jak sama napisałaś:

     

    Oby Ci się udało.   

     

    @Justyna Adamczewska

    Witam. 

    Wiersz za każdym razem gdy go edytuje wraca do poprzedniej formy.

    Wszelkie podpowiedzi zgłębiam i nakładam wszelkie poprawki

    Pozdrawiam ;)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    14 minut temu, Lidia Adamska napisał:

    Witam. 

    Wiersz za każdym razem gdy go edytuje wraca do poprzedniej formy.

    Wszelkie podpowiedzi zgłębiam i nakładam wszelkie poprawki

    Wiesz, może źle to wprowadzasz - te poprawki. Naciśniśnij "edytuj", wtedy pojawi się możliwośc wprowadzenia poprawek - nanieś je i naciśnij zielony przycisk z prawej strony, poprawki powinny wejść i się zapisać. 

     

    Albo może zwróć się o pomoc do @Mateusz - admina? 

     

    Pozdrawiam, Lidio. 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    17 godzin temu, Lidia Adamska napisał:

    Witam. 

    Wiersz za każdym razem gdy go edytuje wraca do poprzedniej formy.

    Wszelkie podpowiedzi zgłębiam i nakładam wszelkie poprawki

    Pozdrawiam ;)

    No to na początek, czy robisz wszystko to o czym napisała Justyna? :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Chcesz dodać odpowiedź ? Zaloguj się lub zarejestruj nowe konto.

    Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

    Utwórz konto

    Zarejestruj nowe konto, to bardzo łatwy proces!

    Zarejestruj nowe konto

    Zaloguj się

    Posiadasz własne konto? Użyj go!

    Zaloguj się

    • Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

      Zarejestruj się. To bardzo proste!

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • @TakitamWpis Dziękuję serdecznie ;) Pozdrawiam, NN.
      • Dziękuję, @iwonaroma    to bezgraniczne uwielbianie wszytkiego, co związane z drugą osobą. Odnajdywanie jej w każdym, choćby najmniejszym, przejawie jej egzystencji.    Twoja interpretacja dobra.    Do mnie przemawia ta edycja wiersza.   dziękuję
      • Próbowałem cię rzucić,
        odstawić i w kąt posłać;
        niechciane dziecko,
        darem i przekleństwo
        prawdy słowem malować   zamawiam pizzę białym,
        do ludzi mówię czarnym
        a jestem w tym taki szary,   nie przez okulary
        widzę inne barwy i świat,
        każdy może pęknąć;
        jestem w tym sam!
        koloruję codzienność
        już bez was...    stworzyli mi czas na zmiany,
        jednym ,,nie" ,sypią się rozdziały:
        czy to ważne, ten trzepot,
        czy ważny, gdy brak mi
        bo pali się przeszłość,
        chodź, zabraknie ci jej,
        rozdarty, wszystko ci jedno
        choć jestem i słyszę
        widząc obce piękno   wasz styl bycia wspólny
        i wnętrza rozwarte, usta
        złe dobory, by skłócić
        tuszem zakryć prawdę,
        gdy miłość już pusta,
        nic nie jest warte,
        odchodzę od ludzi...   uważać te słowa
        za ostatni wyraz istoty,
        jak igłą dla zdrowia
        którą syci obcy dotyk,
        zła, nie byłaś gotowa,
        tak myślę każdej nocy...
      • jawnie kojarzę z aluzją do arteterapii, gdzie można odczuć ulgę tworząc. Nie zawsze może i nie każdy ma takie pryncypium tworzenia, ale tak czy inaczej chyba każdemu spływa choć ksztyna satysfakcji po stworzeniu czegoś uwalniającego. Mogę się mylić   Dobre do czytania twoje utwory @Luule, jest w nich jakaś merytoryka ;) (a przynajmniej w tym jednym)
      • Pesymizm, odnośnie uczuć czyżby stawianie na "pustą namiętność"? Uwielbiam realność złudzeń, pozwalają na grę Marzenia, raz są, później ich nie ma, ale echo pobrzmiewa..   Niebieskie tęczówki w oprawie ciemnego makijażu,
        ta kobieta to istna Wenus     Nocny motyl na szybie - Nocna aktywność, na ekranie ciekłokrystalicznym mniemam (szyba - współczesna metafora ekranu)
        Bez skrzydeł nie poleci - Nie osiągnie realnego rezultatu bez kontaktu z materialną rzeczywistością Zginie o świcie - jak największe przyjemności które przerwamy, by uczestniczyć w prozie zapatrzony w latawiec - aluzja, do bycia marzycielem   @Aira dziękuję za świentny materiał do analizy, kłaniam się nisko
    • Najczęściej komentowane

    ×