Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Maria_M

*** (Pomiędzy pustką a otchłanią nocy)

Rekomendowane odpowiedzi



Przed chwilą, Maria_M napisał:

@Kobra bardzo dziękuję, szybka reakcja, wiadomo Kobra:))

:-)) no ba! 
A tak serio siedzę przy kompie i jak coś się pojawia to mi tu dzyń dzyń robi, wiec zaglądam, czytam i sercuje :-) jeśli podoba się! A podoba się! Tak, sentymentalnie. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 12 minut temu, Kobra napisał:

    :-)) no ba! 
    A tak serio siedzę przy kompie i jak coś się pojawia to mi tu dzyń dzyń robi, wiec zaglądam, czytam i sercuje :-) jeśli podoba się! A podoba się! Tak, sentymentalnie. 

    Pięknie dziękuję za miłe słowa.

    O to mi chodziło: sentymentalnie, nostalgicznie, tkliwe, ...

    a powyżej dla głębszego odbioru obraz Józefa Chełmońskiego W ogródku.

     

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 1 minutę temu, mysticp12 napisał:

    Każdy czasz jest jeden i święty

    już nie powtórzy się

    jak bicie serce

    odczuj 

    je w pełni

    nie trać

    tych chwil.

    Pięknie dziękuję. Cieszę się, że wierszem trafiłam w gust :) pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 2 minuty temu, mysticp12 napisał:

    Każdy czasz jest jeden i święty

    już nie powtórzy się

    jak bicie serce

    odczuj 

    je w pełni

    nie trać

    tych chwil.

    A jeszcze jedno: święte słowa, znaczy prawdziwe.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Maria - romantyczka, z babim latem w zanadrzu?

    Takie wiersze zawsze będą na czasie i Twój też piękny.

    Pęk chabrów Ci się należy. :)

    blaklint,-bukett-231971.jpg

    Pozdrawiam

    435-1.jpg

     

    Edytowane przez jan_komułzykant

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 1 minutę temu, jan_komułzykant napisał:

    Maria - romantyczka, z babim latem w zanadrzu?

    Takie wiersze zawsze będą na czasie i Twój też piękny.

    Pęk chabrów Ci się należy. :)

    Pozdrawiam

    435-1.jpg

     

    Cóż za miłe słowa. Bardzo dziękuję:) Obaz piękny, pasuje do klimatu, a chabry ...... również. Pozdrawiam 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Piękny wiersz , nieco rozbudowany , można by nieco ścislej, a nawet ostatnia zwrotka starczyłaby moim zdaniem za cały wiersz , ale może się czepiam jest piękna i trafia w  taką czułą strunę

    pozdrawiam Kredens

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 1 minutę temu, Stary_Kredens napisał:

    Piękny wiersz , nieco rozbudowany , można by nieco ścislej, a nawet ostatnia zwrotka starczyłaby moim zdaniem za cały wiersz , ale może się czepiam jest piękna i trafia w  taką czułą strunę

    pozdrawiam Kredens

    Liczyłam się z tym zarzutem, byłam świadoma, ale taki urodziłam,  nie wyrzucę :) Tylko ostatnią zwrotkę wymusiłam dla wyjaśnienia postawionej tezy o wieczności obłoków.

    Pięknie Ci dziękuję za miłe słowa. Pozdrawiam 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 11 minut temu, Czarek Płatak napisał:

    O, dziś u Pani pantareizm. Pięknie :) 

    Pantareizm czy panteizm? 

    Ale co by nie było, to nawet o tym nie myślałam, raczej skupiłam się na ludzkich uczuciach i emocjach związanych z przemijaniem.

    Pięknie dziękuję za pięknie i serce :) pozdrawiam 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    8 minut temu, Maria_M napisał:

    Pantareizm czy panteizm? 

    Ale co by nie było, to nawet o tym nie myślałam, raczej skupiłam się na ludzkich uczuciach i emocjach związanych z przemijaniem.

    Pięknie dziękuję za pięknie i serce :) pozdrawiam 

    Ależ proszę. Cała przyjemność po mojej mojej stronie :p

    Pantareizm właśnie :D bo, że wszystko płynie, dwa razy do tej samej... etcetery takie :)) 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 6 minut temu, Czarek Płatak napisał:

    Ależ proszę. Cała przyjemność po mojej mojej stronie :p

    Pantareizm właśnie :D bo, że wszystko płynie, dwa razy do tej samej... etcetery takie :)) 

    Płynie powiadasz,  to się cieszę podwójnie :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Zarejestruj się. To bardzo proste!

      Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • Z jednej strony się z Tobą zgodzę, ale z drugiej... nie chodzi o przeskakiwanie wysokiego pułapu, ale ogólnie o godne życie. Posłużę się tu obrazem przysłowiowego artysty głodującego na poddaszu. Tworzy zgodnie z własnym unikalnym natchnieniem, ale świat jego wrażliwości nie potrzebuje. Czy wobec tego ma nadal żyć we własnym świecie wyobcowany i nierozumiany (ale wierny sobie), czy dostosować się z konieczności i tworzyć to, co się "sprzeda", aby móc normalnie funkcjonować i posiadać płaszczyznę porozumienia z innymi?   Pozdrawiam   Masz rację, wiersz wcale nie jest nieśmiały... :) Może dlatego, że niektóre osoby na pozór nieśmiałe mają w sobie dużo ukrytej siły.  Czasem jest to siła niebezpieczna...
      • Wydaje mi się, że od nieśmiałości do skromności i prostoty i radości z nich wynikającej, może być bardzo blisko.., jak również odwrotnie - do niskiego poczucia wartości i kompleksów... Nieśmiałość jest jakby posrodku, bardzo świeża, żywa, wrazliwa, jak niemowlę... Obchodźmy sie z nią umiejetnie - delikatnie :)   A sam wiersz na pewno nie jest nieśmiały, bo czuje się w nim pewność i bogactwo słowa i umiejętność poetyckiego władania nim, które szczerze podziwiam. Jednak dlatego jakby troszeczkę "kłóci się" dla mnie z przesłaniem. Pozdrawiam :)
      • @WarszawiAnka Tak mi się wydaje, że wrażliwość nie jest dzisiaj w cenie, co jest bardzo smutne. Świat wymaga teraz przebojowości, jakiejś takiej hmm... nadmiernej ekstrawersji, o której już pisałem. Wrażliwość przy tym schodzi na dalszy plan albo całkowicie zanika, no bo jakoś trzeba się do tego świata przystosować.    Nie dajmy zdusić w sobie wrażliwości i bądźmy sobą, nie udając kogoś innego. Może nie przeskoczymy jakiegoś wysokiego pułapu zarobków czy innych "wartości" ale przynajmniej nie będziemy się oszukiwać. :-)
      • Dokładnie tak, dokładnie tak. :-)
      • Podpisuję się pod przekazem Twojego wiersza. Doskonale oddaje on rozdarcie pomiędzy wrażliwością a przystosowaniem do tego, co narzuca świat oraz zmaganie ze światem - i ze sobą. Czy wrażliwość jest jedynie subiektywną ułudą, strefą komfortu, a wymogi świata - rzeczywistością? A może odwrotnie: może rozpędzony świat gna na oślep miażdżąc tych, którzy nie nadążają, a osobista wrażliwość staje się ostoją normalności? Jak jest naprawdę?   Pozdrawiam
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności