Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


  • Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    Zarejestruj się. To bardzo proste!

  • Ostatnio komentowane

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poezja nigdy nie może być ta sama
      Choć często rymem wiedzie, składnią
      Ab ovo ma budzić się od rana
      Odkrywać dziewiczych plemion lądy..   Poeta ma świat tworzyć od nowa
      Bo nigdy w nim nie gra co grać powinno
      I może kuleć w wiersza strofach
      Choć myli się.. to jemu wolno!    On dźwiga wielu jawną butę
      Która w maluczkich się wypala
      On nie jest w stanie umrzeć 
      Zanim jej jawny spłodzi dowód   A więc gdy pisać chcesz piosenki
      W garniaki się przebierać ładne
      O płaskiej miłości skrobać chlubnie 
      Górach i lasach śpiewać.. 
      Nie kalaj słowa alma mater!    Ani dławiącej pieśni z serca
      Płynącej bólem jego wnętrza
      Ty na ściernisko ruszaj chłopcze
      Tam twoje miejsce.. 
      Zatańcz tam sobie, słodko śpiewaj!    Na pewno znajdziesz pełen audyt
      I poklask gromki, aż pradawny
      I zejdź poecie z mlecznej drogi.. 
      Enigmy - tobie nieosiągalnej
       
    • bezgwiezdne niebo
      tylko w oczach mego psa
      gwiazdka wieczności

      rudy kot i ja
      trochę dziwna jest ta przyjaźń
      niczym śnieżna biel

      śnieżna noc i lód
      tworzę wiersz o zorzy lata
      przed czasem gwiazd

      zimowa gwiazda
      moralne prawo we mnie
      żyje myśl Kanta

      lodowe sople
      a sopel z plasteliny
      i ciepłej dłoni

      mgła pod niebem
      ja i mój wierny piesek
      to nasze niebo

      zimowa chmura
      przezroczysta woda
      dla naszych kotów

      stado wron w górze
      i samotny rudy kot
      na tym padole
       
    • Bardzo lubię wizualność poezji. :) Puenta zaskakująca, sprowadza na ziemię.    Pozdrawiam  
    • Ciekawy wiersz. Przywiódł mi na myśl film "AI". Koncepcja mechanicznego zatrzymania się zamiast zgonu, jak urządzenie z wyczerpaną bateria, daje do myślenia.   Pozdrawiam
    • Jak zawsze - bardzo mi się podoba. :) Pragnienie Peela ociera się o doświadczenie mistyczne - wyniesienie ponad światy, aby ujrzeć źródło istnienia. Dobrze to rozumiem. Ponadto, bardzo lubię motyw luster. Brak wiary w siebie jest jednak u Peela pozorny: nie wystarcza mu opinia ludzi (która może być pochlebna), ale chce u samego Stwórcy szukać potwierdzenia wartości swojej pracy. Peel prosi też o wsparcie anioła.   Mam jednak problem z dwoma wersami: 1) "Bym spojrzał bodaj chwilę w lustra wszystek życia". Może: "w lustra wszego życia" albo "w lustra źródeł życia" ? 2) "Już gwiazdy niebo kryją swego blasku strojem". Może: "zdobią ?   Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×