Recommended Posts

Upał 

 

Powietrze tętni nad duktem, 
i słońce jak wielka lupa
wypala ziemię bezruchem, 
upał. 

 

Las skamieniały przecina 
żałosne kwilenie ptaka —
tonąca w niebnych głębinach
skarga. 

 

Motyle lekko, bezwstydnie
trącają ciszę skrzydłami, 
świat wstrzymał oddech, leniwie
zamilkł. 

 

Gdy w skwarze tym nawet cienie, 
z pragnienia skwierczą i płoną, 
jesteś moim wytchnieniem i
wodą. 

 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 47 minut temu, Alexandra O. napisał:

    Jest podobny do niczego. Sam w sobie. Zwłaszcza ostatnia zwrotka. Pozdrawiam. A.

    To nic innego jak ekfraza. Podobny do niczego? Skoro tak mówisz :) 

    Odpozdrawiam. 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    1 minutę temu, Czarek Płatak napisał:

    To nic innego jak ekfraza. Podobny do niczego? Skoro tak mówisz :) 

    Odpozdrawiam. 

    To znaczy do żadnego wiersza o upałach jaki znam. A.

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    1 minutę temu, Czarek Płatak napisał:

    Hahah, a to ja przepraszam :)) 

    Chciałam napisać genialny, ale się wstydziłam. Za młoda jestem

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 2 minuty temu, Alexandra O. napisał:

    Chciałam napisać genialny, ale się wstydziłam. Za młoda jestem

    Oj, teraz spaliłem przysłowiowego raka. Dziękuję. Nigdy nie jest się za młodym, albo za starym na poezję :)) 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Witaj -  trzy razy na tak dla wiersza - ciepło w nim aż płonie.

                                                                                                                           Pozd.

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    Dnia 10.08.2018 o 13:52, Czarek Płatak napisał:

    Gdy w skwarze tym nawet cienie, 
    z pragnienia skwierczą i płoną, . . . . . . . . . .  :) 
    jesteś moim wytchnieniem i
    wodą. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . :)

    Tak właśnie wygląda "upał",  dobrze go 'scharakteryzowałeś'.

    Puenta bardzo mi się... podoba.

    Pozdrawiam.

    Edytowano przez Nata_Kruk

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Nic mądrego nie dodam, bo ... upał. Ale mi się podoba (i forma w szczególności). 

    bb

     

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Pięknie napisany, wyrazisty w wymowie wiersz .., aż męczy upałem.., ale na końcu, gdy brakuje już tchu - przyjemne orzeźwienie :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Pięknie, melodyjnie i urzekająco.

    I to nie tylko dlatego, że się wreszcie (u mnie przynajmniej) ochłodziło :)

     

    Pozdrawiam :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Dnia 10.08.2018 o 16:33, Waldemar_Talar_Talar napisał:

    Witaj -  trzy razy na tak dla wiersza - ciepło w nim aż płonie.

                                                                                                                           Pozd.

    Po trzykroć - dziękuję! 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Dnia 10.08.2018 o 16:46, Justyna Adamczewska napisał:

    O to coś dla mnie. Węgiel i upał w sam raz. 

     

    Mogę?

     

    I miliony lat... cud Natury.    :)))

    Natura jest cudem. 

    Kłaniam się Justi! 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Dnia 10.08.2018 o 17:13, Nata_Kruk napisał:

    Tak właśnie wygląda "upał",  dobrze go 'scharakteryzowałeś'.

    Puenta bardzo mi się... podoba.

    Pozdrawiam.

    Jestem bardzo rad, że udało mi się zamknąć istotę upału w tych kilku wersach :) 

    Czapką u nóżek zamiatam :) 

    Edytowano przez Czarek Płatak

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Dnia 10.08.2018 o 17:22, beta_b napisał:

    Nic mądrego nie dodam, bo ... upał. Ale mi się podoba (i forma w szczególności). 

    bb

     

    Dziękuję Beta! 

    Serdeczności! 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Chcesz dodać odpowiedź ? Zaloguj się lub zarejestruj nowe konto.

    Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

    Utwórz konto

    Zarejestruj nowe konto, to bardzo łatwy proces!

    Zarejestruj nowe konto

    Zaloguj się

    Posiadasz własne konto? Użyj go!

    Zaloguj się

    • Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

      Zarejestruj się. To bardzo proste!

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • szukasz prawdy
        o początku
        coś kruchego jak woda
        jak bezmiar czasu
        spełnionego oczekiwania
        dosłowności
        wpisanej w drzew pozory
        zagubionej w korytarzach ulic
        czujesz smak pierwszego przed drugim
        jeszcze nie dotarłeś
        przed rozgoryczenie
        ani światło hipotez
        prowokujesz umysł błądzisz
        to znowu jesteś na prostej

        a według Boga na początku
        były tylko ziemia i niebo
      • "Wtedy Jakub rzekł do ojca swego: Jestem Ezawem, twój pierworodny" Czyli wtedy Jakub rzekł: słowo, dźwięk, wibracja - nośnik mowy słów Jakuba do ojca swego: Jestem Ezaw, bo w Jakubie wykonała swoją wolę Rebeka, matka braci bliźniaków, twój pierworodny, bo Ezaw sprzedał pierworodztwo swoje Jakubowi, za potrawę z soczewicy, którą przyrządził Jakub (Rdz.25,29-34) "Uczyniłem, jak mi kazałeś; wstań, proszę, siądź i jedz z łowów moich, aby błogosławiła mi dusza twoja" Czyli uczynił Jakub, jak mu kazała Rebeka, matka braci bliźniaków, wstań, proszę, usiądź i jedz z dwóch koźląt z jednej trzody, smaczną potrawę, którą przygotowała Rebeka, matka braci bliźniaków. Aby była wykonana w Jakubie wola pragnień, uczuć i myśli - nośników informacji Izaaka, zamieszczonych w obrazie holograficznym Izaaka oraz w całym uniwersum holograficznym (Zgodnie ze współczesną fizyką, człowiek oprócz powłoki cielesnej, fizycznej - posiada także określone"spowijające" go pole informacyjno - energetyczne. Jednym z elementów tego pola jest specyficzna struktura holograficzna wyznaczająca w czasoprzestrzeni to, co nazywamy obrazem ciała i ducha ludzkiego) "A Izaak rzekł do syna swego: Jakże prędko uwinąłeś się z tym, synu mój ? " Czyli a Izaak rzekł: słowo, dźwięk, wibracja - nośnik mowy słów do syna swego: Jakże prędko uwinęła się Rebeka, matka braci bliźniaków, z przygotowaniem smacznej potrawy, którą lubi Izaak, aby wykonać swoją wolę w Jakubie, synu swoim, bracie bliźniaku, i oszukać Izaaka, ojca braci bliźniaków "On zaś odpowiedział: Pan, Bóg twój, sprawił, że mi się powiodło" Czyli Jakub natomiast odpowiedział mową słów: Wszechmogący, Bóg Izaaka, syna Abrahama, w których wypełniał swoją wolę, nie sprawił, że oszustwo Rebeki się powiodło. To człowiek - Rebeka, matka braci bliźniaków sprawiła, że oszustwo Izaaka, ojca braci bliźniaków się powiodło "Na to rzekł Izaak do Jakuba: Zbliż się, proszę, aby się ciebie dotknął, synu mój, czy to ty jesteś moim synem Ezawem czy nie" Czyli na to rzekł : słowo, dźwięk, wibracja -nośnik mowy słów Izaaka do Jakuba : Zbliż się proszę, abym się ciebie dotknął, synu mój,czy to ty jesteś moim synem Ezawem, w którym chce wykonać swoja wolę, czy nie ty jesteś moim synem Ezawem, w którym chcę wykonać swoją wolę (Rdz 27,19-21)
      • Witaj na orgu - już dziś zwróciłem komuś uwagę czy nie było mniejszej czcionki - żel mi się czyta wzrok już nie ten. A wiersz zalicz do udanego - ma to coś jak ja mówię - jest zrozumiały i zostawia ślad -  Tak trzymaj...                                                                                                                                                                     Pozd.
    • Najczęściej komentowane