Recommended Posts

ponad powierzchnią lasu

rozpościera się błękit 

szafirem połyskuje

powietrze drży, migoce 

 

bladoróżowe strugi

płyną do widnokręgu

 

dłonią dotykam marzeń

one na płatkach róży

cicho i delikatnie

wtapiają się w horyzont

 

słońce ogarnia, płynie

rozwadnia linię styku

purpurą i czerwienią

rozpierzchłych skupisk gorąca

żegna moją ulicę

a była celem promieni

 

i teraz nowe wizje

na wschodzie chce rozścielić

 

17.07.2018r.

 

 

Edytowano przez MaksMara

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Witam -  podoba mi się - jest w nim nastrój który cieszy - miło zacząłem dzień...

                                                                                                                                                        Radosnego dnia ci zyczę

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 1 godzinę temu, Waldemar_Talar_Talar napisał:

    Witam -  podoba mi się - jest w nim nastrój który cieszy - miło zacząłem dzień...

                                                                                                                                                            Radosnego dnia ci zyczę

    Bardzo dziękuję, 

    w takim razie życzę wspaniałego dnia :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    4 godziny temu, MaksMara napisał:

    błękit 

     

    4 godziny temu, MaksMara napisał:

    szafirem

     

    4 godziny temu, MaksMara napisał:

    bladoróżowe

     

    4 godziny temu, MaksMara napisał:

    purpurą i czerwienią

    Śliczna kolorystyka w wierszu. 

    Tylko wyjaśnij Maks

    4 godziny temu, MaksMara napisał:

    żegna moją ulicę

    a była celem promieni

     

    i teraz nowe wizje

    na wschodzie chce rozścielić

    To tylko chwila zatrzymana w kadrze, czy tez pożegnanie?

     

    4 godziny temu, MaksMara napisał:

    i teraz nowe wizje

    na wschodzie chce rozścielić

     

    4 godziny temu, MaksMara napisał:

    słońce ogarnia, płynie

    rozwadnia linię styku

    Rozumiem, że słońce nowe wizje chce rozścielić?  Uosobiłaś słońce, jest jak człowiek, dobry człowiek, pomaga,ale i umie zaakceptować przemijanie? 

     

    Taka kołderka, nowa, czyściutka pościel.  :))

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 2 godziny temu, Justyna Adamczewska napisał:

     

     

     

    Śliczna kolorystyka w wierszu. 

    Tylko wyjaśnij Maks

    To tylko chwila zatrzymana w kadrze, czy tez pożegnanie?

     

     

    Rozumiem, że słońce nowe wizje chce rozścielić?  Uosobiłaś słońce, jest jak człowiek, dobry człowiek, pomaga,ale i umie zaakceptować przemijanie? 

     

    Taka kołderka, nowa, czyściutka pościel.  :))

    Dziękuję Justyś za wychwycenie kolorystyki zachodu,

    żegna moją ulicę

    a była miejscem promieni / mam tu na myśli konkretne miejsce gdzie mieszkam, miejsce nasłonecznione, od południowej strony, nie zacienione, chociaż przez gęste konary drzew promienie też potrafią się przebić,

    To jest opis zachodu słońca, jak u nas zachodzi, to na drugiej półkuli, innym również niesie promienie, 

    wiesz: u nas noc, u innych dzień. Po prostu.

    Miłego :))

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 16 minut temu, Justyna Adamczewska napisał:

    Maks dzięki. :))

    Nie ma sprawy

    pa:)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Joachim Burbank bardzo dziekuję :)

    Dawno Cię nie było, tym bardziej mi miło, że czytasz mój wiersz, 

    zapraszam  do przeczytania Kołysanki dla Asi, Spotkania po latach i kilku innych ostatnio napisanych, jestem ciekawa Twojego zdania :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    15 godzin temu, MaksMara napisał:

    dłonią dotykam marzeń

    one na płatkach róży

    cicho i delikatnie

     To jest bardzo, bardzo  ładne.

    Cały wiersz z przyjemnością

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Jako domatorka skupiłam się na miejscu

    i odczytałam puentę jako podkreślenie cykliki okołodobowej w danym miejscu,

    o drugiej półkuli nie pomyślałam, dobrze że objaśniłaś w komentarzu.

    Ale to tyle mojego. Wiersz prześwietny, nie mam uwag :)

     

    Pozdrawiam :))

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    17 godzin temu, MaksMara napisał:

    a była celem promieni

     

    i teraz nowe wizje

    na wschodzie chce rozścielić

    By zachować logikę „rozściela". „chce rozścielić” może wprowadzać w błąd czytelnika (patrz. Deonix_). Ziemia, obracając się może „chcieć rozścielić” słońce, które niezmiennie świeci. Tak mi się wydaje.

    Nie lubie barokowych opisów, ale ten tekst mi się podoba. Pozdrawiam.

     

    Edytowano przez 8fun

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 5 godzin temu, 8fun napisał:

    By zachować logikę „rozściela". „chce rozścielić” może wprowadzać w błąd czytelnika (patrz. Deonix_). Ziemia, obracając się może „chcieć rozścielić” słońce, które niezmiennie świeci. Tak mi się wydaje.

    Nie lubie barokowych opisów, ale ten tekst mi się podoba. Pozdrawiam.

     

    I dobrze Ci się wydaje, ale my ludzie tak się do tego przyzwyczailiśmy,  jak do powietrza, którym oddychamy, że uważamy cykl dzień - noc za coś oczywistego, a gdyby tak Ziemia stanęła w miejscu? Dobrze, ze „chce rozścielić”- to jest nasze błogosławieństwo i cenny dar życia planety Ziemi. Wiersz kolorystycznie i delikatnie opisuje zachód, a ostatnie wersy mają skłonić czytelnika do głębszych refleksji nad rolą słońca, światła, krótko mówiąc ludzie są nieświadomie uzależnieni od cyklów przyrody, tu dzień - noc, ale traktują to jak coś oczywistego.

    Bardzo dziękuję za czytanie, 

    nie uważam, ze jest to barokowy opis, raczej w moich wierszach stosuję zasady impresjonizmu, staram się łapać spojrzeniem rzeczywistość i opisywać detale, wplatając / przemycając w opisach ponadczasowe wartości, oczywiście nie wszystkie wiersze takie są.

    Jeszcze raz dziękuję, pozdrawiam :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 7 godzin temu, Deonix_ napisał:

    Jako domatorka skupiłam się na miejscu

    i odczytałam puentę jako podkreślenie cykliki okołodobowej w danym miejscu,

    o drugiej półkuli nie pomyślałam, dobrze że objaśniłaś w komentarzu.

    Ale to tyle mojego. Wiersz prześwietny, nie mam uwag :)

     

    Pozdrawiam :))

    Bardzo się cieszę, że przypadł Ci do gustu :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 8 godzin temu, Andrzej_Wojnowski napisał:

     To jest bardzo, bardzo  ładne.

    Cały wiersz z przyjemnością

    Miło, to czytać, :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    2 godziny temu, MaksMara napisał:

    łapać spojrzeniem rzeczywistość

    "- Patrz pani i podziwiaj choćby wodę, starczy ci na długo. Przypatruj się gwiazdom, ptakom, żywiołom; śledź rozrost drzew, wsłuchaj się w wichry, pij wonie i barwy, a wszędzie znajdziesz cuda niesłychane, wiecznie trwające, doświadczysz rozkoszy niewypowiedzianych. Wystarczy ci to zupełnie za życie wśród ludzi. Nie patrz tylko okiem pospolitka; bo wtedy najpiękniejszy śpiew ptaków będzie krzykiem; najwspanialsze lasy - opałem; w zwierzętach zobaczysz tylko mięso na pokarm; w łąkach - siano; bo wtedy zamiast czuć, będziesz obrachowywać.
    - Wszyscy są takimi.
    - Jest niewielu, którzy z księgi przyrody czytają i biorą dla siebie pokarm żywota."

    Reymont – Komediantka

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 2 godziny temu, 8fun napisał:

    "- Patrz pani i podziwiaj choćby wodę, starczy ci na długo. Przypatruj się gwiazdom, ptakom, żywiołom; śledź rozrost drzew, wsłuchaj się w wichry, pij wonie i barwy, a wszędzie znajdziesz cuda niesłychane, wiecznie trwające, doświadczysz rozkoszy niewypowiedzianych. Wystarczy ci to zupełnie za życie wśród ludzi. Nie patrz tylko okiem pospolitka; bo wtedy najpiękniejszy śpiew ptaków będzie krzykiem; najwspanialsze lasy - opałem; w zwierzętach zobaczysz tylko mięso na pokarm; w łąkach - siano; bo wtedy zamiast czuć, będziesz obrachowywać.
    - Wszyscy są takimi.
    - Jest niewielu, którzy z księgi przyrody czytają i biorą dla siebie pokarm żywota."

    Reymont – Komediantka

    O właśnie,  Reymont był podobnego zdania 

    dziękuję :)) 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Chcesz dodać odpowiedź ? Zaloguj się lub zarejestruj nowe konto.

    Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

    Utwórz konto

    Zarejestruj nowe konto, to bardzo łatwy proces!

    Zarejestruj nowe konto

    Zaloguj się

    Posiadasz własne konto? Użyj go!

    Zaloguj się

    • Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

      Zarejestruj się. To bardzo proste!

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • szukasz prawdy
        o początku
        coś kruchego jak woda
        jak bezmiar czasu
        spełnionego oczekiwania
        dosłowności
        wpisanej w drzew pozory
        zagubionej w korytarzach ulic
        czujesz smak pierwszego przed drugim
        jeszcze nie dotarłeś
        przed rozgoryczenie
        ani światło hipotez
        prowokujesz umysł błądzisz
        to znowu jesteś na prostej

        a według Boga na początku
        były tylko ziemia i niebo
      • "Wtedy Jakub rzekł do ojca swego: Jestem Ezawem, twój pierworodny" Czyli wtedy Jakub rzekł: słowo, dźwięk, wibracja - nośnik mowy słów Jakuba do ojca swego: Jestem Ezaw, bo w Jakubie wykonała swoją wolę Rebeka, matka braci bliźniaków, twój pierworodny, bo Ezaw sprzedał pierworodztwo swoje Jakubowi, za potrawę z soczewicy, którą przyrządził Jakub (Rdz.25,29-34) "Uczyniłem, jak mi kazałeś; wstań, proszę, siądź i jedz z łowów moich, aby błogosławiła mi dusza twoja" Czyli uczynił Jakub, jak mu kazała Rebeka, matka braci bliźniaków, wstań, proszę, usiądź i jedz z dwóch koźląt z jednej trzody, smaczną potrawę, którą przygotowała Rebeka, matka braci bliźniaków. Aby była wykonana w Jakubie wola pragnień, uczuć i myśli - nośników informacji Izaaka, zamieszczonych w obrazie holograficznym Izaaka oraz w całym uniwersum holograficznym (Zgodnie ze współczesną fizyką, człowiek oprócz powłoki cielesnej, fizycznej - posiada także określone"spowijające" go pole informacyjno - energetyczne. Jednym z elementów tego pola jest specyficzna struktura holograficzna wyznaczająca w czasoprzestrzeni to, co nazywamy obrazem ciała i ducha ludzkiego) "A Izaak rzekł do syna swego: Jakże prędko uwinąłeś się z tym, synu mój ? " Czyli a Izaak rzekł: słowo, dźwięk, wibracja - nośnik mowy słów do syna swego: Jakże prędko uwinęła się Rebeka, matka braci bliźniaków, z przygotowaniem smacznej potrawy, którą lubi Izaak, aby wykonać swoją wolę w Jakubie, synu swoim, bracie bliźniaku, i oszukać Izaaka, ojca braci bliźniaków "On zaś odpowiedział: Pan, Bóg twój, sprawił, że mi się powiodło" Czyli Jakub natomiast odpowiedział mową słów: Wszechmogący, Bóg Izaaka, syna Abrahama, w których wypełniał swoją wolę, nie sprawił, że oszustwo Rebeki się powiodło. To człowiek - Rebeka, matka braci bliźniaków sprawiła, że oszustwo Izaaka, ojca braci bliźniaków się powiodło "Na to rzekł Izaak do Jakuba: Zbliż się, proszę, aby się ciebie dotknął, synu mój, czy to ty jesteś moim synem Ezawem czy nie" Czyli na to rzekł : słowo, dźwięk, wibracja -nośnik mowy słów Izaaka do Jakuba : Zbliż się proszę, abym się ciebie dotknął, synu mój,czy to ty jesteś moim synem Ezawem, w którym chce wykonać swoja wolę, czy nie ty jesteś moim synem Ezawem, w którym chcę wykonać swoją wolę (Rdz 27,19-21)
      • Witaj na orgu - już dziś zwróciłem komuś uwagę czy nie było mniejszej czcionki - żel mi się czyta wzrok już nie ten. A wiersz zalicz do udanego - ma to coś jak ja mówię - jest zrozumiały i zostawia ślad -  Tak trzymaj...                                                                                                                                                                     Pozd.
    • Najczęściej komentowane