Recommended Posts

 

 

Gram na wyciszeniu

 

Uśmiechając się do lustra weneckiego,

podziwiam zawstydzone piękno

zaklęte w kształty marmurowej kobiety,

czerpiące siłę z laurowych liści.

 

Zwyciężam, dźwigając dobre zamiary

litości.

 

Justyna Adamczewska

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Witam.

mam pytania:

1> kto jest za weneckim lustrem?

2>co Pani gra?

3>kształty zaklęte w kształty marmurowej kobiety, czy to się odnosi do epoki greckiej, jakieś 2,5 tysiąca lat w wstecz,

     na dodanym zdjęciu  wygląda Pani znacznie młodziej

4<Czy Pani to jest Pani?

 

 

Mam nadzieję że Pani poczuła tą, delikatną igraszkę, w którą pozwoliłem się zabawić,

 jeżeli nie to bardzo przepraszam.

 

 

Serdecznie Pozdrawiam.

Edytowano przez zamiatacz_ulic

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Oj.

nie zauważyłem wcześniej tych <xxx>.

męskiej części społeczności może się to dziwnie kojarzyć, zwłaszcza którzy serfują po internecie.

 

Jeszcze raz

Serdecznie Pozdrawiam.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 15 minut temu, zamiatacz_ulic napisał:

    > kto jest za weneckim lustrem?

    Proszę się zastanowić, kto może być za weneckim lustrem. 

     

    16 minut temu, zamiatacz_ulic napisał:

    >co Pani gra?

     

    1 godzinę temu, Justyna Adamczewska napisał:

    Gram na wyciszeniu

    To jak gra na nerwach, tyle, ze nerwy tu są nie nerwami, a wyciszeniem. Gram, to, co słuchacz (jeżeli taki istnieje), chce słuchać. 

     

    19 minut temu, zamiatacz_ulic napisał:

    kształty zaklęte w kształty marmurowej kobiety, czy to się odnosi do epoki greckiej, jakieś 2,5 tysiąca lat w wstecz,

         na dodanym zdjęciu  wygląda Pani znacznie młodziej

    To akurat przenośna, ten marmur. 

     

    20 minut temu, zamiatacz_ulic napisał:

    Czy Pani to jest Pani?

    Ochrona danych osobowych się kłania. 

     

    Poza tym, to wiersz, wie, Pan, coś o wierszach? 

     

    16 minut temu, zamiatacz_ulic napisał:

    Oj.

    nie zauważyłem wcześniej tych <xxx>.

    męskiej części społeczności może się to dziwnie kojarzyć, zwłaszcza którzy serfują po internecie.

    Niech się "dziwnie" kojarzy, ma męska społeczność prawo. 

    Ale Pan tak w imieniu całej "męskiej społeczności"? Odważny Pan.

     

    Pozdrawiam. ;))

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    12 minut temu, Justyna Adamczewska napisał:

    Proszę się zastanowić, kto może być za weneckim lustrem. 

    Czy ja wiem, przeważnie weneckie lustra są montowane by szpiegować kogoś.

     

    To jak gra na nerwach, tyle, ze nerwy tu są nie nerwami, a wyciszeniem. Gram, to, co słuchacz (jeżeli taki istnieje), chce słuchać. 

    Generalnie Pani tymi słowami rozpoczęła nowy rozdział psychologi warto dalej pociągnoć ten wątek Nobel murowany.

    To akurat przenośna, ten marmur. 

    Silna musi być Pani, marmur z natury jest bardzo ciężki, więc życzę powodzenia w przenoszeniu.

     

    Ochrona danych osobowych się kłania. 

    ale przepisy unijne właśnie się zmieniają.

     

    Cytat

     

    Poza tym, to wiersz, wie, Pan, coś o wierszach? 

    Ja nie, a Pani.

     

    Cytat

     

    Niech się "dziwnie" kojarzy, ma męska społeczność prawo. 

    Ale Pan tak w imieniu całej "męskiej społeczności"? Odważny Pan.

    Generalnie natura jest jaka jest, rozmnażanie przede wszystkim, nie zauważyłem na tym forum,

    nie męskich poetów, może z małymi wyjątkami, ale Oni dostali inny pakiet od Natury.

     

    Cytat

     

    Pozdrawiam. ;))

    Ja Również.

     

    Edytowano przez zamiatacz_ulic

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Widzę, że się zrozumieliśmy. Ot, dialog, monolog, taki ping - pong. 

     

    Poezja suknią,

    poezja garniturem,

    poezja wdziankiem,

    poezja i kochankiem,

    poezja także kochanką.

     

    Oj, poezjo, poezjo

    oddawaj wszystko.                    

    Edytowano przez Justyna Adamczewska

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    10 minut temu, Justyna Adamczewska napisał:

    Widzę, że się zrozumieliśmy. Ot, dialog, monolog, taki ping - pong. 

     

    Poezja suknią,

    poezja garniturem,

    poezja wdziankiem,

    poezja i kochankiem,

    poezja także kochanką.

     

    Oj, poezjo, poezjo

    oddawaj wszystko.                    

    Poezja, może romantyczna,

    ona na pewno kochanką jest.

    A jak poezja romantyczna to na pewno :

     

     

    KRÓL OLCH
     

    Johann Wolfgang Goethe

     

    Kto pędzi tak późno przez noc i wiatr?
    To ojciec, syna w ramionach ma;
    On chłopca trzyma i ściska co sił,
    I chroni czule przed zimnem złym.

    „Mój synu, czemu odwracasz wzrok?”
    „Nie widzisz, ojcze, tam króla olch?
    Olch króla, co ma koronę i tren?”
    „Mój synu, widzisz płynącą mgłę.”

    „Kochane dziecię, pójdź ze mną, chodź!
    Zobaczysz, piękną zabawię cię grą;
    Na brzegu barwnych jest kwiatów rój,
    I złoty mateczka szykuje ci strój.”

    „Mój ojcze, mój ojcze, czy słyszysz ten szept,
    Jak król olchowy mnie wzywa przez mgłę?”
    „Bądź cicho, dziecię, to liści tan;
    W suchych badylach szeleści wiatr.”

    „Więc, dobry chłopcze, chcesz ze mną pójść?
    Moje córeczki czekają cię już;
    Córeczki tej nocy korowód chcą wieść,
    Zobaczysz ich taniec, usłyszysz ich pieśń.”

    „Mój ojcze, mój ojcze, nie widzisz ty wciąż
    Królewskich córek, gdzie kłębi się gąszcz?”
    „Mój synu, mój synu, ja widzę też:
    To świecą gałęzie tych szarych wierzb.”

    „Ja kocham cię, postać pociąga mnie twa;
    I siłą cię wezmę, gdy iść nie chcesz sam.”
    „Mój ojcze, mój ojcze, on chwyta mnie już!
    Król olch to sprawił, ten nagły ból!”

    Strach ojca przejął, więc pędzi co sił,
    I słyszy, jak jęczy w ramionach mu syn,
    Wnet ujrzał podwórzec, wstrzymał kłus;
    W jego ramionach syn nie żył już.

     

     

    Serdecznie pozdrawiam.

    Edytowano przez zamiatacz_ulic

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Na pamięć znam,

     

    ten delikatny szum drzew, wtopiony w konia galopu dzwięk,

    ścieżka przez las, ....................

     

    każdy kto wrażliwych odczuwa ten rytm, tak że czasami serce ..........

     

    Pozdrawiam.

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 2 minuty temu, zamiatacz_ulic napisał:

    Na pamięć znam,

     

    ten delikatny szum drzew, wtopiony w konia galopu dzwięk,

    ścieżka przez las, ....................

     

    każdy kto wrażliwych odczuwa ten rytm, tak że czasami serce ..........

     

    Pozdrawiam.

    Tak pamięć jest skarbem, trzeba go chronić i coraz więcej "przytulać" do siebie słów wartych zapamiętania. No to... tyle. J. 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Chowasz się za liściem

    choć serce masz z kamienia

    czy w oku czasem łza błyśnie? 

    z żalu, że świat się tak zmienia 

     ;-) pozdrawiam 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Dnia 13.06.2018 o 19:00, bajaga1 napisał:

    Chowasz się za liściem

    choć serce masz z kamienia

    czy w oku czasem łza błyśnie? 

    z żalu, że świat się tak zmienia 

     ;-) pozdrawiam 

    bajago, dobre. Nawet, bardzo dobre. Gratuluję. Miłego dnia. :))) Justyna. 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    2 godziny temu, Justyna Adamczewska napisał:

    bajago, dobre. Nawet, bardzo dobre. Gratuluję. Miłego dnia. :))) Justyna. 

    :-) 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Chcesz dodać odpowiedź ? Zaloguj się lub zarejestruj nowe konto.

    Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

    Utwórz konto

    Zarejestruj nowe konto, to bardzo łatwy proces!

    Zarejestruj nowe konto

    Zaloguj się

    Posiadasz własne konto? Użyj go!

    Zaloguj się