Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Blaski pełni w noc
śpiew ciszy przez eony
po człowieka czas  

 

Tratwa na morzu

kołysze się w bezruchu
maja czy lądy

Edytowane przez Gieesz

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
2 godziny temu, Gieesz napisał:

Tratwa na morzu

kołysze się w bezruchu

majaczy ląd

tajemniczy wiersz, Gieesz. 

 

Mam nadzieję, że nie urażę, jeśli tak zmienię - zmieni się też i znaczenie miniatury. Może moją zmianę zaakceptujesz, może będzie alter - ego Twojej. Oczywiście wszystkie Twoje słowa będą takie same oprócz: "majaczy". 

 

Tratwa na morzu

kołysze się, w bezruchu

majaczący ląd. 

  

Tu ląd w bezruchu a tratwa się kołysze na morzu. 

 

Pozdrawiam J. 

 

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Cześć, Twoja propozycja ma sens. Ukryłem coś w tym ostatnim wersie. Zmienię tak aby było nie ukryte.  Od razu  zauważyłaś że coś tam nie gra:)

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    29 minut temu, Gieesz napisał:

    Cześć, Twoja propozycja ma sens. Ukryłem coś w tym ostatnim wersie. Zmienię tak aby było nie ukryte.  Od razu  zauważyłaś że coś tam nie gra:)

     

     Gieesz, E, no gra, tylko trochę jakby jedna nutka fałszować zaczęła (bez urazy), i to oczywiście moje zdanie. 

     

    30 minut temu, Gieesz napisał:

    Ukryłem coś w tym ostatnim wersie. 

     

    31 minut temu, Gieesz napisał:

    Zmienię tak aby było nie ukryte. 

    Jestem ciekawa, co za skarb ukryty tkwi w Twych słowach. Czekam, aż uchylisz rąbek tajemnicy. 

    A może  powinno być ukryte?    Spokojnego wieczoru, J

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Mnie się najbardziej podobała pierwotna wersja,

    czyli cytowane też przez Justynę:

     

    Tratwa na morzu

    kołysze się w bezruchu

    majaczy ląd

     

    Wg mnie "majaczący" brzmi dziwacznie,

    jak nie ma takiej potrzeby, to nie używam imiesłowów z końcówkami -ąc, -ący, -ące,-ąca, -ąco;

    Ale to moje prywatne upodobania oczywiście :)

     

    Natomiast w wersji ostatecznej można się pogubić,

    jak dla mnie - podkreślam - dla mnie - zbytnio zakamuflowana.

    A sam (pierwotny) pomysł na miniaturkę bardzo fajny, obrazowy i wciągający.

     

    Pozdrawiam :)

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Znowu zmieniłem bo ilość sylab się nie zgadzała. Wersja ostateczna musi zostać taka jak jest, od początku miał być tam wyraz maja

    • Maja – w hinduizmie oszałamiająca moc Boga lub iluzja, ułuda      < w tym znaczeniu 

      Jeszcze dopiszę zwrotkę bo to noc, tylko nie wiem czy z przodu czy z tyłu :)  Dzięki za czytanie i sugestie.

    Pozdrawiam  Deonix

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    "Maja to imię o nie do końca wyjaśnionym pochodzeniu. Możliwe, że wywodzi się od hebrajskiego słowa mariam (napawać radością) lub egipskiego meri-jam (ukochana przez Boga). Ponadto może ono wywodzić się od imion greckiej nimfy Mai, najstarszej z Plejad, matki Hermesa lub od rzymskiej bogini przyrody." "Słownik imion". 

     

    Gieesz, ja myślałam, że imię tu ma znaczenie, mimo że napisane małą lit. 

    A tu maja - majak. 

     

    P.S. Wybacz, ze tak się wtrąciłam pomiędzy Twoją wypowiedź, a wypowiedź Deonix_. 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Nie potrafię często spojrzeć na to co piszę obiektywniej. Od razu mi się wydaje że większości będzie się kojarzyło miej więcej tak samo i będzie w miarę łatwe do interpretacji.Tak jak dla mnie.

    Ps. Spoko

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Maja (Dewanagari: माया trl. māyā) – samo słowo oznacza coś, czego nie ma; w wedyzmie jest to nadprzyrodzona, iluzoryczna moc bóstwa w formie Dewi; manifestacja boskiej energii; w wedancie i buddyzmie ułuda zasłaniająca rzeczywistość. Maja bywa utożsamiana z Kali, Durgą itp. O i to jeszcze.

    Tzn. 

    Maja imię, i maja hinduistyczna, majak, boskie dobro - te same znaczenia, tak na dobrą sprawę. Pozdrawiam Gieesz. J. 

     

    Inf. o Maja za Wikipedia. Samo mi się otworzyło (przypadek?), gdy chciałam Ci odp. J. 

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

      Zarejestruj się. To bardzo proste!

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • "Wpierw zostań kimś jak Gates, Jobs, Bruce Lee czy inny Coelho Pablo, a wtedy zajmę się twoimi aforyzmami."   Nie masz racji.  Dobry aforyzm może stworzyć każdy pod warunkiem że będzie tego próbował. Znani osobnicy Homo Sapiens mają łatwiejszą drogę do propagacji, ot i wszystko.                                                                          Pozdrawiam   kkk 
      • Ja tylko mówię o ich wartości w kontekście do "pozycji" autora. Każdy może wszystko. Tylko fajnie, jakby to choć ćwierć sensu miało.   aforyzmy pisać to nie sztuka bo aforyzmy pisać to nie sztuka   ;-)   mm
      • Aforyzm (łac. aphorismus, gr. aphorismós) – złota myśl, sentencja, maksyma, gnoma, apoftegmat; zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy.   Aforyzmy może pisać każdy. Oczywiście lepsze lub gorsze. :)                                                 Pozdrawiam   kkk
      • Cóż to za wiersz świąteczny? Pozwolisz?   do kanału prowadziła prosta ścieżka, gdzieniegdzie zakręcająca i pofalowana jak promienie słoneczne o poranku. luny świetlne rozświetlały drgające źdźbła traw. wszędzie wokół ścielił się miękki asfalt, a gnijące pozostałości, butelkowe zielenie wychlały się nieskromnie, obserwując totalną rzeczywistość kapitalizmu na ślady życia ktoś wylał beton  
      • Waldemarze w tym wierszu, peel jak dla mnie, użala się nad sobą - zamiast być pogrążonym w rozpaczy. ;)   Uważam, że bezpośrednie zwracanie się do swoich tęsknot, bardziej przemówi do czytelnika i uczyni wiersz "aktywniejszym" w odbiorze. Wtedy ten żal peela będzie  większy i może łatwiej sprowokować czytelnika do refleksji, niż zostawiać go tylko w roli biernego obserwatora cudzej niedoli.   Wszystko zmienia się co raz szybciej. Odbiór treści jest w czołówce na pewno. Trzeba być bardziej bezpośrednim. Zwracać się prosto do odbiorcy.  Pisz dla jednej osoby. Kogoś sobie wyobraź, określ jak najdokładniej i napisz mu wiersz, tak by go trafił i złamał na pół. Później wymyśl sobie kogoś drugiego i...   p.s. Jak komentarz nie pasuje, to zaraz go usuwam. Bo jak widzę wrażliwców tu zatrzęsienie. Pomoc a nie mądrzenie czy obrażanie jest moim celem. ;) Jednak rozumiem, że nie każdy musi to rozumieć.    Pozdrawia cię,   mm       
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...