Skocz do zawartości
  • Ogłoszenia

    • Mateusz

      Problemy techniczne   20.11.2017

      Z winy usługodawcy występują drobne problemy techniczne z serwerem (szybkość działania). Za utrudnienia przepraszamy.
Oxyvia

Jak co roku

Recommended Posts

Znów będziemy wracali do chatki w ogrodzie
na skrzydłach tęsknoty po zimie rozmarzłej,
znów pierwszy raz tej wiosny staniemy na drodze
piaszczystej i wiejskiej jak wakacje dawne.

 

Usłyszymy przeciągłe klangory nad nami,
tak samo jak wtedy – te głosy nas niosły,
gdy wracaliśmy razem z letnimi ptakami
i kluczem ich skrzydeł otwarliśmy wiosnę.

 

Znów wbiegniemy w ogródek tak ciepło znajomy,
przejmując krzyk szczęścia powrotnych żurawi,
i pierwszy raz tej wiosny otworzymy domek –
to gniazdko wśród świerków na wstającej trawie.

 

Tej wiosny – jak poprzedniej – posiejemy szczęście,
żeby mogło rosnąć, piąć się i zakwitać,
i znowu nie zdążymy nacieszyć się w lecie
przed ostatnim z szarych, zamglonych powitań.

 

16.10.2017 r.

60.JPG

Edytowano przez Oxyvia

Udostępnij ten post


Link to postu
1 minutę temu, Oxyvia napisał:

Tej wiosny – jak poprzedniej – posiejemy szczęście,
żeby mogło rosnąć, piąć się i zakwitać,
i znowu nie zdążymy nacieszyć się w lecie
przed ostatnim z szarych, zamglonych powitań.

:)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Udostępnij ten post


Link to postu
  • Autor
  • 13 godzin temu, Jacek_Suchowicz napisał:

    ślicznie :)

    Dziękuję, Jacku. :) Bardzo mnie cieszy, że podoba Ci się mój wiersz o miejscu, które tak pokochałam. :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
  • Autor
  • 13 godzin temu, kot szarobury napisał:

    :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

    :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

    Udostępnij ten post


    Link to postu
  • Autor
  • 13 godzin temu, Marek_Bazyli napisał:

    Jaszcze parę lat i chyba zacznę rozumieć takie wiersze. :) Chyba chciałbym, aby to już się stało. 

    Bazyli, dlaczego za parę lat? A co Ci przeszkadza rozumieć takie wiersze? Przecież są jasne i proste, bez żadnych literackich kamuflaży...

    Miło, że chcesz je rozumieć już teraz. :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
  • Autor
  • 11 godzin temu, Alicja_Wysocka napisał:

    I wzeszło Wam szczęście

    teraz tylko trzeba na nie chuchać

    Pozdrawiam :)

     

    Dokładnie, chuchać i dmuchać jak na najdelikatniejszy kwiatuszek w ogrodzie. :)

    Dzięki za wpis i poczytanie, Alicjo.

    Udostępnij ten post


    Link to postu
  • Autor
  • 8 godzin temu, beta_bez_alfy napisał:

    Tak, śliczne. 

    bb

    Bardzo dziękuję, Beta. Ogromnie się cieszę, bo ten wiersz jest dla mnie o tyle ważny, że mówi o ważnym dla mnie miejscu na Ziemi. :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu

    Witam -   dobrze mieć gdzie wracać gdy się ociepli -  sentymentalny wiersz  - takie lubię Oxivio.

    Fajnie dziś u ciebie.

                                                                                                                              Słoneczka życzę i radości z dnia

    Udostępnij ten post


    Link to postu
  • Autor
  • 27 minut temu, Waldemar_Talar_Talar napisał:

    Witam -   dobrze mieć gdzie wracać gdy się ociepli -  sentymentalny wiersz  - takie lubię Oxivio.

    Fajnie dziś u ciebie.

                                                                                                                              Słoneczka życzę i radości z dnia

    Dziękuję, Waldemarze, cieszę się bardzo, że Ci się tu podoba. :)

    Tak, cudownie jest mieć taki mały domeczek pod samym lasem nad jeziorem pod rozłożystymi świerkami i rozgwieżdżonym niebem nocą. Czuję się tam dosłownie, jakbym zamieszkała w bajce.

    Ja też Ci życzę słoneczka i radości. :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu

    Bardzo klimatyczny wiersz,

    pobudza wyobraźnię :)

     

    Najbardziej podoba mi się puenta,

    sprawia wrażenie lotnej, nietrwałej.

    Ale jest przy tym bardzo trafna.

     

    Pozdrawiam serdecznie :)

     

    Udostępnij ten post


    Link to postu

    D.d. Oxy,

    milutko i cieplutko w tej Waszej ostoi:)

    Lubię te klimaty i sposób, w jaki je przedstawiasz.

    Zatem, byle do wiosny:)

    Pozdrówka :)

    s

    Udostępnij ten post


    Link to postu

    Fajnie mieć taką odskocznię :)

    Tylko potknęłam się czytając na słowie otwarliśmy 

    Wiersz milusiński jak zwykle u ciebie

    Pozdr :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu

    Uroczo i ciepło............. I ja popełniłam też coś w tym guście już dawno, dawno temu. Ale to była ta niezapomniana wiosna. Pozdrawiam wszystkich, którzy zaglądają w takie miejsca......

     

     

     

     

    Tu

     

    Zaszyjmy się w las pachnący,

    niech nas widzą tylko drzewa i ptaki,

    i niech słońce całuje nasze twarze wzruszone.

     

    W majowym lesie, pełnym dzikich konwalii

    nikt nie wstydzi się uczuć tkliwych-

    największy twardziel kocha żuki i zające,

    zastyga cichy, by nie spłoszyć sarny.

     

    Cywilizacja jest tu tylko odległym koszmarem.

     

    Oto miejsce czarowne i czas darowany.

    ……………………………………………..

    Oto miejsce czarowne i czas darowany:

     

    tutaj każda myśl układa się w wiersze,

    tu paprocie kępami znaczą drogę sarnom,

    tu zajączek płochliwy śpi pod krzakiem jeżyn,

    tutaj mrówek brązowych obóz pracowity

    buduje wielki kopiec.

     

    Tu każdy z nas jest taki,

    jakby na świecie nigdy nie było zła.

     

    A w baśniowym domku pod lasem

    ma mieszkanie nasze szczęście cichutkie.

     

    Tutaj jest nasze miejsce na Ziemi,

    stąd tak bliziutko do Nieba.

     

     

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Przed chwilą, Anna Świętokrzyska napisał:

    image.thumb.png.035f7ce5bfaf3898ec8acb22e5755c6a.png

    spider.jpg.fc649f70b70ab586032392acb095b3c4.jpg

    To zdjęcie pajęczynki w oczku siatki ogrodzeniowej 5x5 cm :)))))))))))))))  z pierwszego dnia jesieni 2010 r. Pozdrawiam

    Udostępnij ten post


    Link to postu

    Chcesz dodać odpowiedź ? Zaloguj się lub zarejestruj nowe konto.

    Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

    Utwórz konto

    Zarejestruj nowe konto, to bardzo łatwy proces!

    Zarejestruj nowe konto

    Zaloguj się

    Posiadasz własne konto? Użyj go!

    Zaloguj się


    • Kto przegląda   0 użytkowników

      Brak zalogowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

    • Ostatnie komentarze

      • No, nie uogólniaj ;) Nie wszyscy urodzeni w tym czasie są niereformowalni :)
      • Ja bardzo lubię cytować fragmenty wybitnych poetów. Przekaz jest wtedy o wiele silniejszy. Cytowane fragmenty wielkich autorów są wtedy źródłem genialnej myśli. A ten, kto je cytuje, dokładając własne słowa w kontekście spraw bieżących, wskazuje na ponadczasowość tego przekazu.   Teraz przykład: To fragment wiersza Norwida „Wielkość”.   Wielkim jest człowiek, któremu wystarczy Pochylić czoła, Żeby bez włóczni w ręku i bez tarczy Zwyciężył zgoła!    A to przykład tekstu z cytatem powyższego fragmentu:   Polko – chwała ozdobi dziś twoją skroń! Wielkim jest człowiek, któremu wystarczy pochylić czoła, żeby bez włóczni w ręku i bez tarczy zwyciężył zgoła! Parasol w dłoń!   Jak ocenić siłę przekazu takiej konstrukcji? Dla mnie jest wielka i przez to taka konstrukcja jest dopuszczalna i celowa.
      •   bo jedynka chce być zawsze nr 1 niestety szop pracz befano to emerytowany podpułkownik LWP rocznik 1946 czyli niereformowalny
      •   Każdy dzień  stał się  jak noc czarny bo powrócił jawą sen koszmarny a niewinne dziecko posiwiało i tak boli wszystko jak nigdy nie bolało   gwiazdy pogasły na nadziei niebie to teraz  twój świat boski Erebie gdzie księżyc rysuje jakieś  wzory cały świat jest dzisiaj bardzo poważnie chory   na  poważną chorobę przewlekłą a ty mówisz, że gorsze jest piekło ale przecież jeszcze tutaj  żyję i niejednym słowem papier jeszcze pokryję   trzeba iść dalej choć krok niezdarny dusze oddając  na stos ofiarny a ty mówisz, że nic się nie stało i wróżysz naszą przyszłość fałszywą kabałą   zapraszasz jeszcze na bal po pogrzebie nędzarza o wodzie i chlebie tłumy ludzi  jak te upiory zgubiły gdzieś strzały wystraszone amory   miliony kropel życia wyciekło zranione serce całe obrzękło dopóki empatia gdzieś w nas  żyje czas uwolnić  dobro by nie było niczyje
      • "Objaw zawiści?" Dobre  ! Znam doskonale historię tego romansu oraz bohaterów tego związku, ponieważ nigdy nie piszę "z czapy" ;) To bardzo nieciekawe towarzystwo :\  Zwłaszcza pod względem etycznym. Brudna baba - naciągaczka na pożyczki; artysta z kolei - jej utrzymanek, bo go z zabytkowej rudery przegnała ślubna. Kiedy zakochanej parze zaczyna brakować kasy, wtedy on - artysta - neopoganin, agnostyk, ateista [zależnie od humoru] udaje się na dworzec kolejowy i tam udaje żebraka, głośno odmawiając różaniec. Sama to widziałam, za to pan hrabia [autentyczny] i wielce utalentowany twórca osobliwie nie widział mnie :-D    
    • Ostatnio dodane

    ×