Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Bronisław_Muszyński

- do Dniestru...

Rekomendowane odpowiedzi

1.jpg

(dla pamięci o Jarosławie `Zbawcy`)

 

#

(wspomnienia bohatera wiersza)

Dniestrze, rodowa rzeko moja! gdzie są twoje wody,

które karmiły od wieków mych dziadów tysiące,

a pośród równin trawiastych ukwieconej łące

biegała babcia, szukając w twym nurcie ochłody?

.

(wspomnienia o rodzie bohatera wiersza)

Jedna z babć, z rodu znanego korzenia;

zrodzona we wsi Gronowce, tuż obok Odessy.

Rodzina Świątkowskiego, co na dawnych kresach

urodzony. W tej samej wsi i również z tego pokolenia...

.

Wilhelm Świątkowski, sądu wojskowego prezes,

nadzorujący tuż po wojnie proces generałów,

przejawiał w swojej pracy wielką moc zapału,

by oficerów zamęczyć. I to nie jest frazes.

.

W nim to zapewne Rajmund, ojciec dla bliźniaków

miał swego opiekuna, wprost anioła stróża.

Dla którego kolegów musiał się `oddłużać`;

- wyjść z opresji UB-eckich kosztem swych rodaków -

.

Tak to - jak dziad z pradziada - z krwi żydowsko / ruskiej

zrodzeni też zostali nasi dwaj bliźniacy.

Dla których to wygody podano na tacy

nawet ich pochodzenie. Dziś są z krwi aryjskiej...

.

(konkluzja)

Dniestrze, co tak daleko dziś od nas przepływasz,

wyczyść swoje koryto od tych niecnych wspomnień.

By przyszłe pokolenia, śmiało i przytomnie

mogły zapomnieć Zbawcę - ty płynąc, się zmywasz...

.

źródło:  proces generałów

.

P.S - tekst nie ma nic wspólnego z satyrą, umieściłem go więc na tej stronie

Edytowane przez Bronisław_Muszyński
poprawki w tekście

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


  • Ostatnio w Warsztacie

    • 22 minuty temu, iwonaroma napisał:

      Trochę boję się dawać Ci serca, bo przecież to nie o to chodzi (a może też o to?...).

      Dziękuje za serce. 

       

      23 minuty temu, iwonaroma napisał:

      Poszukuję w poezji nie tylko formy (która oczywiście ułatwia i bardzo uprzyjemnia) ale jednak tego "czegoś" co wiąże się nie tylko z "ważną" treścią, ale możliwością jej dotarcia do duszy, jakkolwiek to górnolotnie by nie zabrzmiało ;)

      Nie wiem, czy mi się udało. Jak wyszło, tak jest;)

       

      24 minuty temu, iwonaroma napisał:

      Przykład z Vincentem Lambertem pokazuje nam gdzie się znajdujemy, my - ludzie.

      Chciałam coś dodać od siebie.

      Zwykle przeciwnicy życia w takim stanie powołują się na to, że oni na tym miejscu... Nikt, kto nie był kimś na kogoś miejscu tak naprawdę nie wie.

      Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, czułem jak dziecko, myślałem jak dziecko. Kiedy zaś stałem się mężem, wyzbyłem się tego, co dziecięce.

      Jego żona chciała jego śmierci. Myślę, że jako żona miała prawo do takiego pragnienia.

      A ten cytat moim zdaniem mógłby mieć dalszy ciąg: gdy na powrót stałem się jak dziecko, myślałem jak dziecko, czułem jak dziecko. 

      Marzeniem wielu jest choć na chwilę wrócić do stanu przed-świadomością, kto powiedział, że Vincent odczuwał wyłącznie ból, że nie mógł doświadczać uczucia szczęścia? 

       

      Pozdrawiam.

       

       

       

       

      5 godzin temu, Magdalena napisał:

      Dziwne, wrócę

       

      Dzięki.

  • Najpopularniejsze w ostatnich 7 dniach

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności