Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Grzegorz Wałek

kamienie

Rekomendowane odpowiedzi

  • Autor
  • rzucani przez los
    przewalani z miejsca na miejsce
    i tak każdego dnia
    kruszeni przez czas
    jak kamienie
    to my
    to ty
    i ja
    nasze serca już stwardniały
    co dzień te same puste spojrzenia
    co dzień te same wyrazy twarzy
    co dzień wyciągamy te same zimne dłonie
    płonie ziemia
    i niebo płonie
    a my jak pomniki

    jak kamienie
    nie czujemy już nic
    z zimnych oczu nie popłyną nigdy łzy
    wrośliśmy w swe małe miejsce na ziemi
    potrzebni światu
    jak sterta kamieni



    głuchy nasz krzyk kiedy tak jak kamienie
    staczamy się w dół
    próżny nasz gniew
    gniew pomników
    gdy spływają po nas
    niszczącym strumieniem słowa
    co dzień ta sama kamienna duma
    nie pozwala drgnąć w środku wichury
    co dzień wyciągamy te same zimne dłonie
    płonie ziemia
    i niebo płonie
    a my jak pomniki


    jak kamienie
    nie czujemy już nic
    z zimnych oczu nie popłyną nigdy łzy
    wrośliśmy w swe małe miejsce na ziemi
    potrzebni światu
    jak sterta kamieni

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach


    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...