Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
Sławomir Jabłoński

Liść i róża

Rekomendowane odpowiedzi

Siwy liść co jesieni nie potrzebny
kręci piruety w ostatniej podróży
zimniejszy-mroźnym wiatrem pchany
brata się z ziemią,oczy szare mruży.

Kiedyś był pąkiem tryskającym życiem
tarzając się w śniegu z mrozu drwił
przystojny,zielony,na drzewa szczycie
dumny i silny na potęgę swoją żył.

Więdnie w deszczu róża przekwitła
mijającym czasem łodygę zgarbiła
barwę swoją dawno królowa zgubiła
odpoczywa-do ziemi się przytuliła.

Wachlarzem kwiatów świat oczarowywała
kiedyś tak piękna roślinna kobieta
wszystkie salony serc urodą olśniła
pachniała uśmiechem czarująca podnieta.

Oparła się róża o liść
zapłakali z niedołężności
wiedzą,że muszą już iść
takie jest prawo starości.

Żal każdemu beztroskich pięknych lat
brak wszystkim młodzieńczej urody
a gdyby odwrotnie ustawić ten świat
wpierw być starym-później tylko młodym.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...