Przeszukaj forum

Pokazywanie wyników dla tagów 'poezja'.

  • Szukaj wg tagów

    Wpisz tagi, oddzielając przecinkami.
  • Szukaj wg autora

Typ zawartości


Forum

  • Wiersze debiutanckie
    • Wiersze gotowe
    • Warsztat - gdy utwór nie całkiem gotowy
  • Wiersze debiutanckie - inne
    • Haiku, fraszki i miniatury poetyckie
    • Limeryki
    • Palindromy
    • Satyra
    • Poezja śpiewana
    • Zabawy słowem
  • Proza
    • Proza - opowiadania i nie tylko
    • Warsztat dla prozy
  • Konkursy
    • Konkursy
  • Fora dyskusyjne
    • Hydepark
    • Forum dyskusyjne - ogólne
    • Forum dyskusyjne o poezja.org
  • Różne
    • Test / śmietnik

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki...


Data utworzenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Ostatnia aktualizacja

  • Rozpocznij

    Koniec


Filtruj po ilości...

Data dołączenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Grupa


Znaleziono 70 wyników

  1. Mateusz Stępniewski

    do współczesnego samarytanina

    Szanuj bliźniego bo niby kogo? Na tym marnym padole gdzie jedynie cycki i swawole. Okradaj banki, katoliku oczekuj łaski. Bij swoje dzieci, ptaszek z gniazda w końcu wyleci. I ty marna pierdoło ateisto, zapuść brodę i wyglądaj męsko. Żyj, nie trać wiary w nic, nauka tak jak głupota; nie ma granic. Gwałć, pal wioski, wyciągnij wnioski. Po co komu ograniczenia, chce mi się rzygać od waszego pierdolenia. Wszyscy są równi, gej się broni. Chce mieć dzieci ze swoim chłopakiem, idź do diabła ze swoim własnym zdaniem. Jednak gej do swoich wyjedzie. Z mężem przyjedzie. On ma męża, inni żony, czy ktoś będzie czuł się pokrzywdzony? Kobieto broń swoich praw, wyjdź na ulicę, oczekuj braw. Przecież wam tak źle w obecnych czasach, nie rozjeżdżacie dzieci na pasach. Nie pierdzicie w fotelu przed telewizorem, nie szczujecie partnera chamskim sporem. Dlaczego zarabiacie przeciętnie mniej? Kobieto z tego kraju czym prędzej wiej. Wy wszyscy co nie wiecie kim jesteście, jak i wy co nie wiecie po co jesteście. Może najwyższa pora wyjechać gdzieś gdzie będzie dla was lepiej? I dla mnie by było lepiej, bo was by było mniej. :)
  2. Mateusz Stępniewski

    Myśli

    Myśli moje, zniekształcone przez Najady, szepczące do ucha. (Myśli - jakby w niewielkiej arce zasklepione). Moje myśli nie obejmują tego co mówisz, jestem internowany w stronę otchłani własnej inercji. Nie czuję twojego dotyku, nie zauważam twojego bólu. Kto uwolni mnie z więzów gusła? Kto wypędzi z moich myśli przeklęcie rusałki? Wciąż czekam na kogoś, kto otworzy przede mną niewinność tego świata. Nie dostrzegam twojej nagości, wciąż zasłania cię bezecna kurtyna twojego grzechu. Powiedz mi - kiedy mnie odczarujesz? Czy ujawnisz ile dobra jest w człowieku? Anektuję swój inwentarz - nic. Zaskorupiam się, inicjuję pogardę wobec czasu. Oddycham wolny. I wolny ucichnę, ustanę z wizją.
  3. Oskar Markowski

    Dawna Przyjaźń

    Nigdy nie zapomnisz to co kiedyś było. Nigdy nie znajdziesz tego co się na dnie morza skryło. Pamiętaj to co przeżyłeś nigdy tego nie zapomnisz i na świecie nie zabłądzisz. Jesteś jeszcze młody całe życie prze tobą jednak idąc tą samą ścieżką możesz spotkać osobę wrogą. Kiedyś byliście przyjaciółmi teraz jesteście wrogami a pomyśleć, że kiedyś wymienialiście się życzeniami. To co było to zwykła przeszłość liczy się teraz teraźniejszość . O tej osobie zapomnij nigdy o niej nie wspominaj i swój intelekt do innych rozwijaj. Autor: Oskar Markowski
  4. Mateusz Stępniewski

    Poezja

    Poezja, tak znienawidzona przez uczniów czy profesorów, którzy leją strumieniem na autorów przychówek. Dziękuję, Tym co poezją gardzą, i tym dla, których poezja to tylko wierszyki, za oddanie stolca na cześć literatury. Chciałbym ożywić słowo, które brzmi niebanalnie, choć niezrozumiale dla ciebie, i załomotać twoim ignoranckim kuprem o ziemię.
  5. Oskar Markowski

    Tylko we dwoje

    Tylko we dwoje Jak ty i ja patrzymy na Amazonkę Jak ty i ja idziemy przez magiczną Łąkę. Razem patrzymy na zachód Słońca i zarazem na magiczną Barierę i mówimy słowa szczere. Razem idziemy polną drogą I mówię do ciebie jesteś dla Mnie najważniejszą osobą. Patrzymy na siebie ze Zdumieniem pod ogornym Wrażeniem. Nie myślimy, że to Się dzieje naprawdę i mówimy Do siebie tylko prawdę. Autor: Oskar Markowski
  6. Oskar Markowski

    Wrona

    Co ma począć samotna wrona? przeskakiwać Z gałęzi na gałąź? latać w lesie i cały czas W stresie? nie ma nikogo Do zabawy a może latać Bez obawy. Samotna wrona nikogo nie obchodziła i od niej jaskółka się odwróciła. Lecz bez powodu jej nie Lubiła ponieważ wrona na Skrzypcach grać nie umiała A dlatego nie umiała ponieważ Od jaskółki gorycz dostała. Autor: Oskar Markowski
  7. Oskar Markowski

    Chwila

    Chwila. Nigdy nie zapomnę tych Wspaniałych chwili jak twoi Rodzice mnie do ciebie zaprosili. Ty włączyłaś film śmialiśmy się Bez końca lecz po chwili ujrzeliśmy Zachód słońca. Był bardzo piękny jednak dla ciebie Był obojętny. Nie zwracałem uwagi jak na niego Spoglądasz ale wyraźnie widziałem Że więcej ode mnie żądasz. Nagle spojrzałaś na mnie niewinnie Ja na ciebie też. Po chwili się zaśmialiśmy I namiętnie się pocałowaliśmy. Autor: OskarMarkowski
  8. Mateusz Stępniewski

    Czujesz ?

    Czy czujesz, że sztorm nadchodzi? Obserwuję twój smutek. Lubisz oglądać zmąconą wodę wypełniającą dziury, słyszeć jak drewno płacze, jęczy, szepcze i śpiewa pieśni. Czy wierzysz w marzenia? Nie masz czasu na nie. Jesteś jak komik monologujący bez chwili wytchnienia, przekrzykujesz świat bez ceregieli, dławiąc się własnym odbiciem. Jak wyleczyć cię z lęku przed ludźmi? Tym maniakalnym wielogłosym majaczeniem, mógłbym dziś przyprawić cię o wstrząs, bo brzmię normalnie. Jak sprawić, żeby bawiły cię dowcipy przyjaciela? Chciałbym wyswobodzić cię z dławiącej monotonii realności, rozerwać ją seriami iluminacji, żarzących rozbłysków nieoczekiwanego. Czy pomoc to tylko określone działanie? Wydaje mi się, że pomoc to bycie. Bycie ważnym dla kogoś. Zwyczajny uśmiech. Tęsknisz za tym, co nigdy nie było ci bliskie. Może dlatego, że sam jesteś daleki od tego co dzisiaj.
  9. Mateusz Stępniewski

    Kryształowe oczy

    Ciemność, która ogarnęła przestrzeń zakorzenioną w twoim umyśle, rozlała się wśród szczątków emocji, których się pozbyłeś. Pozbyłeś się ich, by wciąż posiadać te beznamiętne, kryształowe oczy. Nienawidzę cię i każdej cząstki twojej osobowości, zepsutej i niebezpiecznej. Nienawidzę cię szczerze. Szczerze modląc się każdego dnia, przeklinam dzień, w którym cię stworzyłem. Stworzyłem twoją postać wyglądającą jak pierwszy płomień rozpalonego ogniska. Powstałeś w złym świecie - zbyt prawdziwym, żebyś się spełnił. Zostałeś pożarty przez ten świat. Zniszczył cię, zmusił do pozbycia się uczuć, którymi zostałeś obdarzony. Karmisz się cierpieniem innych ludzi, z których pozostają szczątki wspomnień ich bliskich. Nie uronisz łzy, patrząc konającym prosto w oczy, które tracą blask, stają się beznamiętne, kryształowe.
  10. Mateusz Stępniewski

    Kochanie

    Kochanie, czy wiesz, że wszyscy potrafimy skrzywdzić? Niewinność już prawie nie istnieje. Pamiętaj, że nie wszyscy ludzie są ludzcy. Przestań obserwować. Przestań marzyć, oczekiwać. Zacznij przemijać jak wszyscy. Przemijaj z wiatrem i jak wiatr, kołysz się coraz szybciej, żeby zgasnąć. Zamilcz, mówią tylko ci, którzy mają o czym i ci, którym pozwolono. Słuchaj kochanie i przemijaj powoli.
  11. Mateusz Stępniewski

    Czerwona chryzantema

    Czerwona chryzantema usadowiona w doniczce na znak silnego uczucia, dającego szansę na uratowanie ludzkości. Czuć twój zapach wyraźniej ostatnio. Kordialne by się to zdawać mogło, lecz nie wyobrażam sobie dnia bez ciebie. Z mych myśli nigdy cię nie odtrącam. Kiedy jesteś przy mnie, czuję sielski spokój. Potrafi zastąpić mi lukratywność, jest moim poszukiwanym od dawna zaskórniakiem. Przez twój dotyk, szeptanie do ucha słów co wywołują u mnie ład, czuję, że ronię niepostrzeżenie łzę. Jest newralgiczny dla mojego ciała, Nie zniosę przesiania go na inne pole, życia w ziemi bez niego, z innymi nasionami, skazana na samotność. Jestem zawistna gdy czuję, że mogę stracić me złote runo, nie pozwolę mu odejść niczym efemeryda, choćbym miała popełnić największe kołtuństwo. Nigdy się w swym uczuciu nie zatracę, pragnę zapatrzeć się już na zawsze w momenty, na które patrzę z oddali i zastanawiam się ile jeszcze przed nami. Podarowała mu czerwoną chryzantemę, usadowioną w doniczce na znak silnego uczucia, dającego szansę na uratowanie ludzkości.
  12. Mateusz Stępniewski

    Betonowe lasy

    Betonowe lasy, szepcząc mi do ucha, szeleszcząc w moich myślach, każą mi uciekać. Uciekać przed ludźmi, przed pieprzonymi chodnikami, przed każdą kroplą krwi, czy przed sobą samym. Każda kropla krwi na zabrudzonym chodniku jest jak każda kropla potu na moim ciele, gdy budzę się z krzykiem. Tyle razy już próbowałem uciec przed pieprzonymi chodnikami, przed każdą kroplą krwi, czy przed sobą samym. Karykaturalne tło obrazu, który widzę co dnia, uspokajającego słonecznego poranka, który jest tak samo sztuczny od lat. Zalany łzami, proszę Boga bym mógł uciec. Każdego wieczora oni powracają, robiąc ze mnie kałużę krwi. Betonowe lasy szepcząc mi do ucha, szeleszcząc w moich myślach, każą mi cierpieć dalej. I jeszcze raz swe usta zatopią w moich sinych wargach, obejmą mnie w złym pocałunku. Czy to o czym myślę nie jest zbyt okrutne ? By tak po prostu pozbyć się bólu. Okrutne wobec moich myśli czy mojego ciała?
  13. Mateusz Stępniewski

    Posłonek rozesłany

    Ludzie cenią sobie gloryfikację wolności, czuć, że są oddaleni od zniewolenia, niczym posłonek rozesłany. Będąc uciśnionym, najprościej rzec, że jest się wolnym. Na rzecz wolności, obrony własnej autonomii, zróbmy z najważniejszych wartości coś zwyczajnego. Stwórzmy maszyny do samobójstw w publicznych toaletach, nie zapominając o wygodzie w ich użyciu. Cieszmy się z naszych niezależnych decyzji. Rozejrzyjmy się jak wokół grobów dewiantów, łotrów naszej historii, wyrastają czerwone goździki. W końcu byli wolni. Bądźmy nowocześni i unikajmy ludzi, którzy myślą zaściankowo, przecież to nasza sprawa czy żyjemy, czy zabijamy, kradniemy. A głupcy co chcą ograniczyć nam wolność, wciskając nam tani pic na wodę, wmawiając nam, że podążamy niewłaściwie, są ograniczeni i wyparci przez społeczeństwo.
  14. Moon_Light

    Zagubiona

    Znajdź mnie. Tam gdzie nikt, mnie nigdy nie szukał. Posłuchaj uważnie. I krocz, Gdzie serce me cicho stuka. Przedrzyj się przez ból, Przez łez wartki strumień, I ciernie. Utwórz sobię drogę przez mrok, I przez kłody skacz, Z rąk puszczane, przeze mnie. A gdy już mnie odnajdziesz, Gdy serce swe, Tak poświęcisz. To weź mnie z ziemi, Jak kamień, I mocno przyciśnij do piersi. Trzymaj mnie w swych ramionach, I do snu lekko kołysz, Jak dziecko. Natrętne myśli me usłysz, I słuchaj jak milczę. Zdradziecko, Poraź me ciało dotykiem, Życia melodię, Zaśpiewaj. Słów swoich ciepłem mnie okryj, I chłód mojej duszy, Rozgrzewaj.
  15. Miły

    Pani D.

    Szkarłatna twarz przepita, w ustach mieli język, kolejny raz mnie wita rwąc następne kęsy. Ze śliskim uśmieszkiem puszcza kaprawe oczko. Nakarmić chce lękiem, zabawiając się spłonką. Jest w środku mojej głowy, głośno tłucze obcasami rozebrana do połowy, rozmija się z zasadami. Szepcze słowa niewygodne, aż powieki mi wywraca. Podpowiada myśli chłodne, osobowość mi zatraca. Jestem już apatycznym fantomem jej podłej intrygi. Oddycham ze smolistym mozołem w szponach strzygi. 10 paź 2018
  16. Witajcie :)) Czy ktoś ma do polecenia wiersze oraz prozy (klasyczne i współczesne) najlepiej o rozstaniach, samotności, stracie, przepełnione emocjami? Będę wdzięczna również za polecenie konkretnych autorów nad którymi warto się pochylić :) z góry dziękuję!
  17. Yeriil

    Ból rozstania

    Proste słowa, choć splątane myśli Delikatnie muskają spragnione usta Tylko te oczy, utopione w zieleni Wpatrzone w horyzont zimnego oszusta. Głęboko w pustce uczuć zgubieni Zabijani pragnieniem smutnych dłoni Teraz widzą tylko rozkosze obcych, A kiedyś także to byli oni. #autorski Napisany w autobusie.
  18. Marna taka nadzieja, kiedy wiesz jak będzie ostatki złudzeń zmiażdżone prawdą i szczerym bólem we wnętrzu tylko rozpacz pustka niezwykła cierpienie przeznaczeniem bez wyjścia jak mówić, gdy Cię nie ma ze mną gdzieś daleko jesteś, a jakby Cię nigdy nie było straciłam Cię na zawsze tu nie ma pożegnań nawet dobrze Cię nie poznałam, a Ty mnie zostawiłaś tęsknota nieopisana żadnym słowem stratę zrozumie tylko ten, kto szczerze kochał
  19. Patryk Robacha

    Wspominanie

    Wspominanie żyją w mej pamięci obrazy tamtych dobrych dni spoglądam dziś przez okno na ulice i myślę czy wciąż nosi może jakieś ślady nas sprzed dziesiątków lat tej dziwnej miłości tych nas tak bardzo sobie na wspak razem kilka wiosen lipców kilka najwięcej zaś zim stajemy u kresu i ja i ty a byliśmy kim? kiedy latem nagle nakrył nas rozżarzony popiół z wulkanu naszych spojrzeń dotknięć marzeń i gestów dzisiaj więcej bruzd na ciele niż dni których coraz mniej papieros dymi szaro-niebiesko poświatą wspomnień o kawie kipiącej na kuchence i deszczu na szkle i ciebie we śnie szepczącej że kochasz ten dom i mnie. (…) leg paz ’18 Patryk Robacha
  20. MarthaElisabeth

    Nieżycie

    Nienawidzę życia bardziej już nie potrafię koszmar bez śnienia uśmiech nieszczery szczera tylko rozpacz nie mam już sił pochłaniać ból krzyczę w ciszy rozrywającej nie czuje już Ciebie brak mi powietrza duszę się łzami przebłyski światła tłumione coraz mocniejszą czernią umrzeć we śnie to moje marzenie brak cierpienia pustka nowym domem tyle mi potrzeba
  21. MarthaElisabeth

    W ciemności

    Śnij marzeniami nie tylko ciemnością, która oplata serce bólem noże wbija coraz głębiej w ciemności tylko Ty mnie już prawie nie ma umieram życiem dusząc się każdym oddechem powietrze zatrute cierpieniem trwam dalej bezsilnie mieszam emocje negatywnie tylko tak żyję czekam na ciemność wiecznie światło rani oczy ostrza kłują coraz bardziej tylko na Ciebie czekam w ciemności
  22. MarthaElisabeth

    Sen miłości

    Zaśnij moimi oczami By spojrzenie było odbiciem serca By nie skonało w otchłani pustki Tak mało Ciebie miłości W zapomnieniu lekko zamknięte powieki Iskrą nadziei łzy przelane W tafli łez tylko Ty Tak mało Ciebie miłości Ciemność różą cierniową Krwawe łzy zasłoną oczu Serce śmiertelnym uczuciem zatrute Tak mało Ciebie miłości Cisza drugim bólem Oddech tylko utrapieniem Serce już się poddało Nie ma Ciebie miłości
  23. MarthaElisabeth

    Bezsiła

    Trwa zamiast czasu, nowa przemijalność zabija, pochłania umysł,serce powala powoli pustka nadchodzi łzy rzeką nieskończoności, nieprzemijają koniec pyta się o drogę, wszystko zagubione nic nie ma tylko łzy, jakby ostatni oddech lecz bez końca, nie odpuszcza nowy świat, nowe życie ból tylko stary, a jakby ciągle gorszy nowy zmysł odczuwania, drogą do poznania, bez walki próby przegrane, nic już nie zostało prócz Ciebie
  24. Nibjya

    Dwie dusze

    Dwie samotne duszeNa moście stoją nocąObie zabłąkane Obie w myślach błądzą Niebo w pełni blasku Świeci im nad głową Może już na zawsze Tak razem będą błądzić?
  25. adamm1

    ciche czekanie

    za cieniem cień przysłania sens o ile jest... miłość to jedyny trop w tym zagubieniu\ to nie jest grzech lecz po co oddech gdy duszy cierń już nie boli martwy jak kamień czysty i nieskalany odchodzi w nicość i tylko cisza tylko szept nie poddaj się krew jeszcze płynie ta sama krew poprowadź bo nie wiem dopomóż bo nie udźwignę czekanie nic nie zmieni dryfować już nie warto a strach zapytać co dalej mimo to podążam by przetrwć kolejną wieczność