Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

duszka

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    335
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Reputacja

234

5 obserwujących

Ostatnie wizyty

317 wyświetleń profilu
  1. Ja sie jej nie czepiam, lecz jej szukam, też w poezji i przy jej pomocy, Marcinie... I tak, to było trochę niemiłe.
  2. Chyba o tym samym dzisiaj napisałam, bo podobnie czuję Twój wiersz i mój :) Znajduje w nim tą cudowną identyfikację człowieka z naturą i wynikające z niej jego poczucie "naturalnej" wartości. Tylko może bardziej przekonująco, bo zwięźlej i jaśniej brzmiałoby dla mnie zakończenie "lustru powiedzieć: lubię" ( bez "cię" i bez "naprawdę"). Pozdrawiam :)
  3. Do całości wiersza pasowałoby mi zakończenie "w drugim czas się sprawdzić", bo tak tę chęć bycia i życia na różne sposoby (pokonania zakrzepnięcia w zasadach) interpretuję.., jako potrzebę poznania/sprawdzenia własnej tożsamości. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam :)
  4. ...i o tych wartościach nam przypominają - jeśli nie są zgorzkniali... Piękne wezwanie, Waldemarze, piękna Twoja wiara w dobro ludzi. Pozdrawiam serdecznie :)
  5. duszka

    Wzorem drzew

    Nie daję się, bo dopuszczam do niej światło nieba :) Ludzie (w tym oczywiście ja też) są dla mnie istotami, w których spotyka i jednoczy się niebo z ziemią, więc nie potrafią być w pełni gwiazdami. To miałam na myśli. Ale Twój opis "drogi do nieba" mi się podoba. :) Miłego wieczoru.
  6. duszka

    Wzorem drzew

    @Kobra miło mi, dziękuję :)
  7. duszka

    Wzorem drzew

    To musi też być ode mnie radosne "dziękuję" :) I również miłego Ci życzę, Waldemarze.
  8. duszka

    Wzorem drzew

    Hm, niezupełnie z tym sie zgadzam.., bo "mój" peel jest zawsze (co najmniej) cząstką mnie, niezależnie od tego, w jakiej osobie piszę. A poza tym wierzę w to, że we mnie jest to samo, co w każdym innym człowieku, może tylko w nieco innym wydaniu i innej ilości - nie ma więc żadnych "gwiazd" wśród nas ;) Też pogodności :)
  9. duszka

    Wzorem drzew

    Skoro, pomimo tego dobre, to zostawiam :) A poza tym potrzebne mi było to odniesienie do siebie. Pozdrawiam :)
  10. duszka

    Wzorem drzew

    "W dobrą stronę wiersz" - bardzo podoba mi się taka charakterystyka :) A o te "wzorce" też się martwię... Dziękuję i pozdrawiam.
  11. duszka

    Wzorem drzew

    Tak, bo pisałam go w stanie identyfikacji i z jednym i drugim. Cieszę się, że i do Ciebie przemówił :) Pozdrawiam
  12. duszka

    Wzorem drzew

    się znowu zielenić zakwitać wzorem łąk wskrzeszona miłością dotykać wzorem Ciebie .
  13. oprócz grzmotu słów jest we mnie jeszcze zapach ziemi i cicha jasność nieba, tylko tyle trzeba .
  14. duszka

    na języku

    Mam wrażenie, że podmiot liryczny chce zniewolić swoje własne myśli, że to on potrzebuje się mocno chwycić włosów upragnionej osoby - żeby nie oderwały go od niej myśli, żeby wreszcie zostać, rozpalić płomień jej oczu (i tez swój?) i powoli zgłębić nareszcie jej usta... Piękny przekaz, jedynie zastanawiam się, czy wers "rozpalić płomień oczu" nie pasuje treściowo bardziej do drugiej zwrotki - przed "zgłębieniem ust"... Pozdrawiam :)
  15. Może "Przeminęło w szumie"? Tak mi spontanicznie po przeczytaniu sie nasunęło, choć w tekście jest "zginęło"... Pozdrawiam :)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...